|
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ﴿١﴾
بگو: پناه میبرم به پروردگار سپیده صبح، ﴿١﴾ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
از شرّ تمام آنچه آفریده است؛ ﴿٢﴾ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد میشود؛ ﴿٣﴾ وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَـٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ ﴿٤﴾
و از شرّ آنها که با افسون در گرهها میدمند (و هر تصمیمی را سست میکنند)؛ ﴿٤﴾ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد میورزد! ﴿٥﴾ |
|