اي خداوند من ، حمد مي گويم تو را و تو سزاوار حمدي حمدمي گويم تو را به سبب نيكيهايت كه در حق من روا داشتي و به سبب نعمتهاي فراوانت كه به من ارزاني فرمودي و عطاياي بسيارت كه مرابدان نواختي و رحمت و بخشايش و نعمتت كه مرا بر ديگران برتري نهادي و به من دادي. درباره من نيكيها كرده اي و مرا نعمتها داده اي كه زبان از سپاس آن عاجز است. و اگر احسان تو و نعم بي شمارت نمي بود ، هرگز نمي توانستم بهره خويش فراچنگ آرم و به اصلاح نفس خود پردازم. ولي تو پيش از آنكه خواستار احسانت شوم ، مراغرقه احسان خود ساختي و در همه كارهايم مرا از ديگران بي نيازي بخشيدي و بلا از من بگردانيدي و قضاي سهمگين از من بازداشتي. بار خدايا ، چه بلاهاي رنج آور كه از من بگردانيده اي و چه نعمتهاي فراوان كه مرا بدان شادمان ساخته اي و چه احسانهاي بزرگوارانه كه در حق من نموده اي. بار خدايا ، تويي كه به هنگام بيچارگي دعاي من اجابت كردي وچون به خطا و لغزشي گرفتار آمدم از من در گذشتي و حق مرا از دشمنان بگرفتي. اي خداوند ، هر گاه كه از تو درخواستي نموده ام بخيلت نيافته ام و هرزمان كه آهنگ تو كرده ام گرفته ات نديده ام ، بل چنانت يافته ام كه دعاي مرا مي شنوي و آنچه خواسته ام عطا مي كني و در هر كار كه هستم و درهر زمان كه هستم ديده ام كه نعمت بسيارت بر من روان است. از اين روست كه در نزد من ستوده اي و احسانت بس نيكوست. اي خداوند ، جان من و زبان من و عقل من ، حمد و سپاس تو گويند ، حمدي به كمال رسيده ، حمدي به حقيقت شكر نايل آمده ، حمدي تاغايت خشنوديت فرا رفته. پس مرا از خشم خود در امان دار. اي پناهگاه من هنگامي كه يافتن راههاي رهايي براي من دشوارمي شود ، اي عفو كننده از خطا ، اگر تو بر گناه من پرده نيفكنده بودي ، من از رسوايان مي بودم. اي خداوندي كه به ياري خويش مرا توانايي بخشيده اي ، اگر ياري تو نبود من از مغلوبان مي بودم. اي خداوندي كه پادشاهان در برابر تو يوغ مذلت بر گردن نهاده اند و از سطوت توبيمناكند. اي خداوندي كه سزاوار آني كه از تو بترسند ، اي خداوندي كه نامهاي نيكو از آن توست ، از تو مي خواهم كه مرا عفو كني وبيامرزي ، كه من بي گناه نيستم كه عذري اقامه كنم و نيرومند نيستم كه هواي غلبه ام در سر باشد و گريزگاهي ندارم كه بدان در گريزم. از تو خواهم كه خطاهايم ببخشايي و از آن گناهان كه مرا گرفتارخود ساخته و گرد من فرا گرفته و به هلاكتم نزديك كرده ، پوزش مي خواهم. از آن گناهان در تو مي گريزم اي پروردگار من و توبه مي كنم ، توبه من بپذير. به تو پناه مي جويم ، پناهم ده. از تو زنهارمي طلبم ، خوارم فرومگذار. دست سؤال پيش تو دراز كرده ام ، محرومم مكن. به رشته رحمت تو چنگ زده ام ، رهايم مكن. تو را مي خوانم ، نوميدم باز مگردان. اي پروردگار من ، تو را مي خوانم ، در حالي كه مسكينم ، زار و نزارم ، ترسان و هراسان و بيمناكم ، فقيرم و به تو محتاجم. اي خداي من ، به تو شكايت مي كنم ناتوانيم را ، كه نمي توانم به آن وعده اي كه به اولياي خود داده اي بشتابم و نمي توانم از آنچه دشمنانت را از آن ترسانده اي دوري جويم. به تو شكايت مي آورم از فراواني غم واندوهم و وسوسه نفسم. خدايا ، به سبب آنچه در باطنم مي گذرد ، مرا رسوا نساخته اي و به سبب گناهانم هلاك نكرده اي. تو را مي خوانم و تو پاسخم مي دهي ، هر چند به هنگامي كه مرا مي خواني من در پاسخ تو درنگ مي كنم. هرنيازم كه باشد ، از تواش مي خواهم و هر جا كه باشم ، راز دل خود به تومي سپارم. جز تو كسي را نمي خوانم ، جز تو به كسي اميد ندارم. لبيك لبيك. هر كس به تو شكايت آورد ، مي شنوي. هر كس بر تو توكل كند ، بدو روي مي كني. هر كس را كه چنگ در ريسمان تو زند ، رهايي مي بخشي و از كسي كه به تو پناه آورد ، غم و اندوه مي زدايي. اي خداوند ، مرا به سبب اندك بودن سپاسگزاريم از خير دنيا وآخرت محروم مكن. گناهانم را كه تنها تو مي داني چيست بيامرز. اگرمرا عذاب كني ، سزاي من است ، كه من ستمگرم و تباهكارم و گنهكارم ومقصرم و سهل انگارم و غافل از بهره خويش هستم. اگر مرا بيامرزي ، چه شگفت ، كه تو مهربان ترين مهرباناني. ﴿١﴾