صحیفه سجادیه

اللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَنِي سَوِيّاً ، وَ رَبَّيْتَنِي صَغِيراً ، وَ رَزَقْتَنِي مَكْفِيّاً اللَّهُمَّ إِنِّي وَجَدْتُ فِيمَا أَنْزَلْتَ مِنْ كِتَابِكَ ، وَ بَشَّرْتَ بِهِ عِبَادَكَ أَنْ قُلْتَ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَي أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ ، إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً ، وَ قَدْ تَقَدَّمَ مِنِّي مَا قَدْ عَلِمْتَ وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي ، فَيَا سَوْأَتَا مِمَّا أَحْصَاهُ عَلَيَّ كِتَابُكَ فَلَوْ لَا الْمَوَاقِفُ الَّتِي أُؤَمِّلُ مِنْ عَفْوِكَ الَّذِي شَمِلَ كُلَّ شَيْ ءٍ لَأَلْقَيْتُ بِيَدِي ، وَ لَوْ أَنَّ أَحَداً اسْتَطَاعَ الْهَرَبَ مِنْ رَبِّهِ لَكُنْتُ أَنَا أَحَقَّ بِالْهَرَبِ مِنْكَ ، وَ أَنْتَ لَا تَخْفَي عَلَيْكَ خَافِيَهٌ فِي الْأَرْضِ وَ لَا فِي السَّمَاءِ إِلَّا أَتَيْتَ بِهَا ، وَ كَفَي بِكَ جَازِياً ، وَ كَفَي بِكَ حَسِيباً. اللَّهُمَّ إِنَّكَ طَالِبِي إِنْ أَنَا هَرَبْتُ ، وَ مُدْرِكِي إِنْ أَنَا فَرَرْتُ ، فَهَا أَنَا ذَا بَيْنَ يَدَيْكَ خَاضِعٌ ذَلِيلٌ رَاغِمٌ ، إِنْ تُعَذِّبْنِي فَإِنِّي لِذَلِكَ أَهْلٌ ، وَ هُوَ يَا رَبِّ مِنْكَ عَدْلٌ ، وَ إِنْ تَعْفُ عَنِّي فَقَدِيماً شَمَلَنِي عَفْوُكَ ، وَ أَلْبَسْتَنِي عَافِيَتَكَ. فَأَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ بِالْمَخْزُونِ مِنْ أَسْمَائِكَ ، وَ بِمَا وَارَتْهُ الْحُجُبُ مِنْ بَهَائِكَ ، إِلَّا رَحِمْتَ هَذِهِ النَّفْسَ الْجَزُوعَهَ ، وَ هَذِهِ الرِّمَّهَ الْهَلُوعَهَ ، الَّتِي لَا تَسْتَطِيعُ حَرَّ شَمْسِكَ ، فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ حَرَّ نَارِكَ ، وَ الَّتِي لَا تَسْتَطِيعُ صَوْتَ رَعْدِكَ ، فَكَيْفَ تَسْتَطِيعُ صَوْتَ غَضَبِكَ فَارْحَمْنِيَ اللَّهُمَّ فَإِنِّي امْرُؤٌ حَقِيرٌ ، وَ خَطَرِي يَسِيرٌ ، وَ لَيْسَ عَذَابِي مِمَّا يَزِيدُ فِي مُلْكِكَ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ ، وَ لَوْ أَنَّ عَذَابِي مِمَّا يَزِيدُ فِي مُلْكِكَ لَسَأَلْتُكَ الصَّبْرَ عَلَيْهِ ، وَ أَحْبَبْتُ أَنْ يَكُونَ ذَلِكَ لَكَ ، وَ لَكِنْ سُلْطَانُكَ اللَّهُمَّ أَعْظَمُ ، وَ مُلْكُكَ أَدْوَمُ مِنْ أَنْ تَزِيدَ فِيهِ طَاعَهُ الْمُطِيعِينَ ، أَوْ تَنْقُصَ مِنْهُ مَعْصِيَهُ الْمُذْنِبِينَ. فَارْحَمْنِي يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ ، وَ تَجَاوَزْ عَنِّي يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ ، وَ تُبْ عَلَيَّ ، إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿١﴾

اي خداوند ، مرا درست اندام و كامل آفريدي و در خردي بپروردي و به كفايت روزي ام دادي. اي خداوند ، در كتابي كه نازل كرده اي و بندگانت را به آن بشارت داده اي ، يافته ام كه گفته اي " بگو اي بندگان من كه بر زيان خويش اسراف كرده ايد ، از رحمت خداوند مأيوس مشويد ، زيرا خدا همه گناهان را مي آمرزد و تو خود داني و بهتر از من داني كه چه گناهاني ازمن سر زده است و از آن همه گناهان كه براي من در طومار تو ثبت شده ، چه رسوايي عظيمي است مرا. و اگر به عفو تو كه همه كس و همه چيز رادر بر مي گيرد اميدم نبود ، از دست مي رفتم. اگر كسي را ياراي آن بود كه از پروردگارش بگريزد ، من از هر كس ديگر سزاوارتر مي بودم كه از توبگريزم. بار خدايا ، تويي كه در آسمان و زمين هيچ رازي بر تو پوشيده نيست و آن را در روز رستاخيز آشكار مي كني و در آن روز نه به جزا دهنده اي نيازت هست و نه به حسابگري. بار خدايا ، اگر بگريزم ، مرا طلب كني و مرا در خواهي يافت. پس اينك در برابر تو خاضع و ذليل و سر افكنده ايستاده ام. اگر عذابم كني ، شايسته آنم و اين اي پروردگار من از سوي تو عدل است. و اگرعفو كني ، از دير باز مشمول عفو تو بوده ام و تو جامه عافيت خود برپيكر من پوشيدي. بار خدايا ، تو را سوگند مي دهم به نامهاي نهانيت ، نامهايي كه جز توكس آنها را نداند ، و به شكوه و جلالت كه در پس پرده هاي عزت پوشيده شده كه بر اين جان بي تاب و اين مشت استخوان ناتوان رحمت آوري : كسي كه طاقت تاب آفتابت را ندارد. پس چسان طاقت تاب آتش دوزخت را داشته باشد. كسي كه تحمل بانگ رعد تواش نيست. چگونه تحمل بانگ قهر تواش باشد. اي خداوند ، بر من رحم كن ، كه من مردي حقيرم و كم ارج. عذاب كردن من به قدر ذره اي هم به عظمت پادشاهيت نخواهد افزود و اگرمي دانستم كه عذاب من به عظمت پادشاهيت خواهد افزود ، از تومي خواستم كه مرا به تحمل آن شكيبايي دهي و خود خواهان آن زيادت مي بودم. ولي نه اي خداوند ، قدرت بيشتر و پادشاهي تو گسترده تر از آن است كه فرمانبرداري فرمانبرداران بر آن بيفزايد يا نافرماني نافرمانان از آن بكاهد. بر من رحمت آور اي مهربان ترين مهربانان. از گناه من در گذر اي صاحب جلالت و اكرام. توبه من بپذير كه تو توبه پذيرنده و مهرباني. ﴿١﴾