اي خداوندي كه رحمت مي آوري بر آن كس كه بندگان تو بر اورحمت نمي آورند. اي خداوندي كه مي پذيري آن را كه رانده هر شهر و ديار است. اي خداوندي كه تحقير نمي كني آنان را كه دست نياز به سوي تودراز كنند. اي خداوندي كه نوميد نمي گرداني آنان را كه به اصرار از تو چيزي خواهند. اي خداوندي كه از درگاه خود نمي راني آنان را كه در خواهندگي دليري مي كنند. اي خداوندي كه واپس نمي زني ارمغاني را كه به پيشگاهت آرند ، هر چند خرد و بي مقدار باشد ، و هيچ كاري را بي اجر نمي گذاري ، هر چند ناچيز باشد. اي خداوندي كه اندك عملي را مي پذيري و بر آن پاداش بزرگ مي دهي. اي خداوندي كه نزديك مي شوي به هر كس كه به تو نزديك گردد. اي خداوندي كه به نزد خود فرا مي خواني آن كس را كه از تو روي گردانيده است. اي خداوندي كه نعمت خود ديگر گون نكني و در كيفر گنهكاران شتاب نورزي. اي خداوندي كه نهال نيكي را مي پروري تا به ثمر نشيند و از گناهان عفو مي كني تا يكسره از ميان بروند. آرزوها پيش از آنكه عرصه كرم تو پيمايند ، روا شده باز گشتند وكاسه هاي حاجت حاجتمندان از فيض جود تو لبالب گرديد و اوصاف را پيش از آنكه به حقيقت تو رسند رشته از هم بگسيخت. تو راست فراترين فرازها ، فراتر از هر فرا رونده اي ، و تو راست بزرگ ترين جلالتها ، برتر از هر جلالتي. هر صاحب جلالت در برابر جلالت تو خرد است و هر شريف درجوار شرف تو حقير. آنان كه رخت به آستان ديگري جز آستان توكشيدند ، نوميد شدند و آنان كه به درگاهي جز درگاه تو روي نهادندزيانمند گرديدند و آنان كه جز به تو پرداختند تباه گشتند و آنان كه درطلب قوت نه به صحراي فضل تو آمدند به قطحسال گرفتار شدند. بار خدايا ، درگاه تو به روي خواهندگان گشوده است و عطايت سائلان را رايگان است و فرياد رسيت فرياد خواهان را نزديك. اميدواران از تو نوميد نشوند و جويندگان از عطاي تو مأيوس نگردند و آمرزش خواهان از عقوبتت به شقاوت نيفتند. اي خداوند ، خوان نعمتت براي آنان كه نافرمانيت كنند گسترده است. و بردباريت در حق آنان كه با تو خصومت ورزند مهياست. نيكي در حق بدان شيوه توست و شفقت بر متجاوزان سنت تو. آن سان كه درنگ كردن تو در مؤاخذت ، ايشان را فريفته است كه توبه نكنند ومهلت دادن تو آنان را از گرايش به تو باز داشته است. و حال آنكه در كيفرآنان درنگ كرده اي تا مگر به فرمان تو سر نهند ، و آن را كه مهلت عنايت كرده اي از آن روست كه به دوام ملك خود اعتماد داري. پس هر كس كه سزاوار سعادت باشد روزگارش به سعادت پايان يابد و هر كه سزاوارشقاوت بود به شقاوتش خوار خواهي ساخت. همه بر مقتضاي حكم توشوند هر چه شوند و بازگشت امورشان به توست. هر چند زمان سركشيشان به دراز كشد از سلطه تو فرو نخواهد كاست و چون دربازخواستشان شتاب نكني حجت تو باطل نگردد ، كه حجت تو پاي بر جاي است و بطلان ناپذير و سلطه تو ثابت است و بي زوال. پس واي بر كسي كه از تو رخ برتافته و خواري و نوميدي كسي راست كه از تونوميد گردد و بدترين شوربختي نصيب كسي است كه به حلم تو فريفته آيد. در چنين حالتي چنين كسي چه بسيار عذابهاي گونه گون كه خواهد چشيد و چه زمانهاي دراز كه در وادي عقاب تو سرگردان خواهدماند و ميان او و سر آمدن اندوهش چه فاصله اي بعيد است و به رهايي ازتنگنايي كه در آن افتاده هيچ اميديش نيست. اي خداوند همه اينها كه مي كني بر مقتضاي عدالت و انصاف توست كه در آن نه جور بر كس كني نه ستم بر كس روا داري. بار خدايا ، تو حجتهاي خود ، در پي يكديگر و به ياري يكديگر اقامه كرده اي و دليلهاي خود از دير باز آشكار ساخته اي و پيش از اين مردم رااز عذاب خود بيم داده اي و از روي تلطف ترغيب كرده اي و مثالهاآورده اي و مهلتهاي دراز داده اي و عذاب خود به تأخير افكنده اي هر چند ياراي شتابت بود و در كار مؤاخذت درنگ ورزيده اي هر چندياراي تعجيلت بود. نه درنگ ورزيدنت از روي ناتواني بوده است و نه مهلت دادنت نشانه سستي. اگر از مؤاخذت دست باز داشته اي ، نه ازروي غفلت بوده و اگر حكم خود به تعويق افكنده اي ، نه از روي مدارا. بلكه تا حجتت رساتر افتد و كرمت كامل تر و احسانت وافي تر و نعمتت تمام تر نمايان شود. همه اينها بوده است و همواره هست و خواهد بود. اي خداوند ، حجت تو فراتر از آن است كه همه اش به وصف گنجد ومجد و بزرگيت برتر از آن است كه كس به كنه آن رسد و نعمتت بيشتر ازآن است كه در شمار آيد و احسانت افزون تر از آن است كه كمترين آن را شكر توان گفت. بار خدايا ، خاموشي مي گزينم ، كه از ستايشگريت ناتوانم و زبان بر مي بندم ، كه از تمجيد و تكريمت عاجزم. اي خداي من ، نهايت كوشش من اعتراف به درماندگي من است ، نه آنكه نخواهم ، كه نمي توانم. بار خدايا ، اين منم كه آهنگ درگاه تو كرده ام و خواهم كه احسان وفضل نيكوي خويش از من دريغ نداري. پس بر محمد و خاندانش درودبفرست و زمزمه مناجات مرا بشنو و دعاي مرا اجابت كن و امروز مرا بانوميدي من به پايان مرسان و در برابر خواسته هايم دست رد به سينه من مزن. اگر از نزد تو باز مي گردم يا به سوي تو مي آيم ، در هر حال گراميم دار ، كه تو در گزاردن كارهايت به تنگنا نمي افتي و از اداي آنچه از توخواهند ناتوان نيستي. تو بر هر كار قادري. و لا حول و لا قوه الا بالله العلي العظيم. ﴿١﴾