خانه

صحیفه سجادیه

دعاي - 39
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ اكْسِرْ شَهْوَتِي عَنْ كُلِّ مَحْرَمٍ ، وَ ازْوِ حِرْصِي عَنْ كُلِّ مَأْثَمٍ ، وَ امْنَعْنِي عَنْ أَذَي كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَهٍ ، وَ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَهٍ. اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا عَبْدٍ نَالَ مِنِّي مَا حَظَرْتَ عَلَيْهِ ، وَ انْتَهَكَ مِنِّي مَا حَجَزْتَ عَلَيْهِ ، فَمَضَي بِظُلَامَتِي مَيِّتاً ، أَوْ حَصَلَتْ لِي قِبَلَهُ حَيّاً فَاغْفِرْ لَهُ مَا أَلَمَّ بِهِ مِنِّي ، وَ اعْفُ لَهُ عَمَّا أَدْبَرَ بِهِ عَنِّي ، وَ لَا تَقِفْهُ عَلَي مَا ارْتَكَبَ فِيَّ ، وَ لَا تَكْشِفْهُ عَمَّا اكْتَسَبَ بِي ، وَ اجْعَلْ مَا سَمَحْتُ بِهِ مِنَ الْعَفْوِ عَنْهُمْ ، وَ تَبَرَّعْتُ بِهِ مِنَ الصَّدَقَهِ عَلَيْهِمْ أَزْكَي صَدَقَاتِ الْمُتَصَدِّقِينَ ، وَ أَعْلَي صِلَاتِ الْمُتَقَرِّبِينَ وَ عَوِّضْنِي مِنْ عَفْوِي عَنْهُمْ عَفْوَكَ ، وَ مِنْ دُعَائِي لَهُمْ رَحْمَتَكَ حَتَّي يَسْعَدَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنَّا بِفَضْلِكَ ، وَ يَنْجُوَ كُلٌّ مِنَّا بِمَنِّكَ. اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ عَبِيدِكَ أَدْرَكَهُ مِنِّي دَرَكٌ ، أَوْ مَسَّهُ مِنْ نَاحِيَتِي أَذًي ، أَوْ لَحِقَهُ بِي أَوْ بِسَبَبِي ظُلْمٌ فَفُتُّهُ بِحَقِّهِ ، أَوْ سَبَقْتُهُ بِمَظْلِمَتِهِ ، فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ أَرْضِهِ عَنِّي مِنْ وُجْدِكَ ، وَ أَوْفِهِ حَقَّهُ مِنْ عِنْدِكَ ثُمَّ قِنِي مَا يُوجِبُ لَهُ حُكْمُكَ ، وَ خَلِّصْنِي مِمَّا يَحْكُمُ بِهِ عَدْلُكَ ، فَإِنَّ قُوَّتِي لَا تَسْتَقِلُّ بِنَقِمَتِكَ ، وَ إِنَّ طَاقَتِي لَا تَنْهَضُ بِسُخْطِكَ ، فَإِنَّكَ إِنْ تُكَافِنِي بِالْحَقِّ تُهْلِكْنِي ، وَ إِلَّا تَغَمَّدْنِي بِرَحْمَتِكَ تُوبِقْنِي. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْهِبُكَ يَا إِلَهِي مَا لَا يُنْقِصُكَ بَذْلُهُ ، وَ أَسْتَحْمِلُكَ ، مَا لَا يَبْهَظُكَ حَمْلُهُ. أَسْتَوْهِبُكَ يَا إِلَهِي نَفْسِيَ الَّتِي لَمْ تَخْلُقْهَا لِتَمْتَنِعَ بِهَا مِنْ سُوءٍ ، أَوْ لِتَطَرَّقَ بِهَا إِلَي نَفْعٍ ، وَ لَكِنْ أَنْشَأْتَهَا إِثْبَاتاً لِقُدْرَتِكَ عَلَي مِثْلِهَا ، وَ احْتِجَاجاً بِهَا عَلَي شَكْلِهَا. وَ أَسْتَحْمِلُكَ مِنْ ذُنُوبِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ ، وَ أَسْتَعِينُ بِكَ عَلَي مَا قَدْ فَدَحَنِي ثِقْلُهُ. فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ هَبْ لِنَفْسِي عَلَي ظُلْمِهَا نَفْسِي ، وَ وَكِّلْ رَحْمَتَكَ بِاحْتِمَالِ إِصْرِي ، فَكَمْ قَدْ لَحِقَتْ رَحْمَتُكَ بِالْمُسِيئِينَ ، وَ كَمْ قَدْ شَمِلَ عَفْوُكَ الظَّالِمِينَ. فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ اجْعَلْنِي أُسْوَهَ مَنْ قَدْ أَنْهَضْتَهُ بِتَجَاوُزِكَ عَنْ مَصَارِعِ الْخَاطِئِينَ ، وَ خَلَّصْتَهُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ وَرَطَاتِ الْمُجْرِمِينَ ، فَأَصْبَحَ طَلِيقَ عَفْوِكَ مِنْ إِسَارِ سُخْطِكَ ، وَ عَتِيقَ صُنْعِكَ مِنْ وَثَاقِ عَدْلِكَ. إِنَّكَ إِنْ تَفْعَلْ ذَلِكَ يَا إِلَهِي تَفْعَلْهُ بِمَنْ لَا يَجْحَدُ اسْتِحْقَاقَ عُقُوبَتِكَ ، وَ لَا يُبَرِّئُ نَفْسَهُ مِنِ اسْتِيجَابِ نَقِمَتِكَ تَفْعَلْ ذَلِكَ يَا إِلَهِي بِمَنْ خَوْفُهُ مِنْكَ أَكْثَرُ مِنْ طَمَعِهِ فِيكَ ، وَ بِمَنْ يَأْسُهُ مِنَ النَّجَاهِ أَوْكَدُ مِنْ رَجَائِهِ لِلْخَلَاصِ ، لَا أَنْ يَكُونَ يَأْسُهُ قُنُوطاً ، أَوْ أَنْ يَكُونَ طَمَعُهُ اغْتِرَاراً ، بَلْ لِقِلَّهِ حَسَنَاتِهِ بَيْنَ سَيِّئَاتِهِ ، وَ ضَعْفِ حُجَجِهِ فِي جَمِيعِ تَبِعَاتِهِ فَأَمَّا أَنْتَ يَا إِلَهِي فَأَهْلٌ أَنْ لَا يَغْتَرَّ بِكَ الصِّدِّيقُونَ ، وَ لَا يَيْأَسَ مِنْكَ الْمُجْرِمُونَ ، لِأَنَّكَ الرَّبُّ الْعَظِيمُ الَّذِي لَا يَمْنَعُ أَحَداً فَضْلَهُ ، وَ لَا يَسْتَقْصِي مِنْ أَحَدٍ حَقَّهُ. تَعَالَي ذِكْرُكَ عَنِ الْمَذْكُورِينَ ، وَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ عَنِ الْمَنْسُوبِينَ ، وَ فَشَتْ نِعْمَتُكَ فِي جَمِيعِ الْمَخْلُوقِينَ ، فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَي ذَلِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ ﴿١﴾
بار خدايا ، بر محمد و خاندان او درود بفرست و سورت شهوت مراچون به حرام نزديك مي شوم بشكن و چنان كن كه آزمند ارتكاب هيچ گناهي نشوم. بار خدايا مرا از آزردن هر مرد و زن مؤمن و هر مرد و زن مسلمان بازدار. بار خدايا ، هر بنده اي كه درباره من مرتكب عملي شده كه تو آن رانهي كرده اي ، يا در آنچه تو منع فرموده اي پرده حرمت من دريده ، و اينك كه حق مرا ضايع كرده در گذشته ، يا هنوز زنده است و حقي از من بر گردن اوست ، او را در اين ستمي كه بر من روا داشته و اكنون گريبانگير اوست بيامرز ، و در حقي كه از من تباه كرده عفو نماي. بار خدايا ، اگر در حق من خلافي به جاي آورده است ، او را سرزنش مكن. اگر به سبب آزار من گناهي بر اوست ، او را رسوا مساز. اي خداوند ، اين عفو و گذشت مرا و اين صدقه اي را كه به آنان ارزاني داشته ام پاك ترين صدقه بخشندگان و برتر از هر صله و عطيه اي قرار ده كه براي تقرب جستن به تو ارزاني شده است. آن سان كه من از آنان در گذشته ام ، تو نيز از من در گذر و آن سان كه من در حق آنان دعاي خير كرده ام تو نيز رحمت خود از من دريغ مدار ، تاهم من و هم ايشان به بركت فضل و احسان تو به سعادت رسيم و رهايي يابيم. بار خدايا ، هر بنده اي از بندگانت كه از من به او آسيبي رسيده يا ازمن آزاري ديده يا به سبب من ستمي بر او شده و من حقش را ضايع كرده ام يا مانع دادخواهي او شده ام ، پس بر محمد و خاندانش درودبفرست و به بزرگواري و بخشندگي خويش از من خشنودش گردان و ازخزانه كرمت حقش ادا فرما. آنگاه مرا از كيفري كه به موجب حكم تومستوجب آنم در امان آر و از عقوبتي كه به مقتضاي عدل توست رهايي بخش ، زيرا كه مرا نيروي تحمل خشم و انتقام تو نيست و تاب وتوان من غضب تو را بر نمي تابد ، كه اگر به مقتضاي استحقاق من جزايم دهي هلاكم ساخته اي و اگر جامه رحمت خود بر من نپوشاني تباهم كرده اي. اي خداوند من ، از تو چيزي را مي طلبم كه عطاي آن از تو هيچ نكاهد و برگرفتن باري را در خواست مي كنم كه بر تو گران نمي آيد. ازتو مي طلبم بخشايش نفسم را ، نفسي كه او را نيافريدي تا از خود ، زياني را دور سازي يا به سودي دست يابي ، بلكه او را آفريده اي تا قدرت خويش در آفرينش چنان چيزها به اثبات رساني و آن را دليل توانايي خود بر خلقت همانندان آن قرار دهي. بار خدايا ، از تو مي خواهم كه بار گناه من برگيري ، كه سخت گرانبارم ساخته. از تو در تحمل بار گراني كه از پايم درآورده است ياري مي جويم. پس بر محمد و خاندان او درود بفرست و مرا كه بر خود ستم كرده ام عفو كن و رحمت خود بر گمار تا سبكبارم سازد. چه بسا رحمت تو گنهكاران را رسد و چه بسا ستمكاران كه مشمول عفو تو گردند. پس بر محمد و خاندان او درود بفرست و مرا سر دسته كساني قرار ده كه ازگناهانشان گذشته اي و از گودالي كه خطاكاران در آن سرنگون شوندبيرون آورده اي و به توفيق خود از ورطه هلاكت مجرمان خلاصي داده اي ، تا آزاد كرده عفو تو از بند اسارت سخط تو گشتند و رهايي يافته احسان تو از زندان عدالت تو شدند. اي خداي من ، اگر با من چنين كني ، اين لطف و رحمت در حق كسي كرده اي كه خود منكر آن نيست كه مستحق عقوبت توست ، و خويشتن مبرا نمي داند كه سزاوار خشم توست. اي خداي من ، اگر با من چنين كني ، اين لطف و رحمت در حق كسي است كه بيمش از تو از آزمنديش در رحمت تو بيش است و نوميدش ازرهايي ، استوارتر از اميدش به رهايي است. نه چنان است كه نوميديش ، نوميدي از رحمت تو باشد ، يا اميدش از آن روست كه مي خواهد خودرا به رحمت تو بفريبد ، بلكه به سبب قلت حسنات اوست در برابر كثرت سيئاتش و ضعف حجت اوست در دادگاه داوري تو. اما تو اي خداي من ، شايسته اي كه صديقان به رحمت تو مغرور نشوند و مجرمان ازرحمت تو نوميد نگردند ، كه تو آن پروردگار بزرگ هستي كه فضل خوداز كسي باز نداري و در گرفتن حق خود از ديگران سخت نگيري. ياد تو از هر چه در ياد آيد ، برتر است و نام تو مقدس تر از آن است كه مردمان بر خود نهند. نعمت تو در ميان همه آفريدگانت پراكنده است. فلك الحمد علي ذلك يا رب العالمين. ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات