الْحَمْدُ لِلَّهِ رِضًي بِحُكْمِ اللَّهِ ، شَهِدْتُ أَنَّ اللَّهَ قَسَمَ مَعَايِشَ عِبَادِهِ بِالْعَدْلِ ، وَ أَخَذَ عَلَي جَمِيعِ خَلْقِهِ بِالْفَضْلِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ لَا تَفْتِنِّي بِمَا أَعْطَيْتَهُمْ ، وَ لَا تَفْتِنْهُمْ بِمَا مَنَعْتَنِي فَأَحْسُدَ خَلْقَكَ ، وَ أَغْمَطَ حُكْمَكَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ طَيِّبْ بِقَضَائِكَ نَفْسِي ، وَ وَسِّعْ بِمَوَاقِعِ حُكْمِكَ صَدْرِي ، وَ هَبْ لِيَ الثِّقَهَ لِأُقِرَّ مَعَهَا بِأَنَّ قَضَاءَكَ لَمْ يَجْرِ إِلَّا بِالْخِيَرَهِ ، وَ اجْعَلْ شُكْرِي لَكَ عَلَي مَا زَوَيْتَ عَنِّي أَوْفَرَ مِنْ شُكْرِي إِيَّاكَ عَلَي مَا خَوَّلْتَنِي وَ اعْصِمْنِي مِنْ أَنْ أَظُنَّ بِذِي عَدَمٍ خَسَاسَهً ، أَوْ أَظُنَّ بِصَاحِبِ ثَرْوَهٍ فَضْلًا ، فَإِنَّ الشَّرِيفَ مَنْ شَرَّفَتْهُ طَاعَتُكَ ، وَ الْعَزِيزَ مَنْ أَعَزَّتْهُ عِبَادَتُكَ فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ مَتِّعْنَا بِثَرْوَهٍ لَا تَنْفَدُ ، وَ أَيِّدْنَا بِعِزٍّ لَا يُفْقَدُ ، وَ اسْرَحْنَا فِي مُلْكِ الْأَبَدِ ، إِنَّكَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ ، الَّذِي لَمْ تَلِدْ وَ لَمْ تُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَكَ كُفُواً أَحَدٌ ﴿١﴾
حمد خداوند را رضا به قضاي خداوندي را. شهادت مي دهم كه خداي يكتا روزيهاي بندگانش را به عدالت تقسيم كرده و با همه بندگانش به فضل و احسان رفتار كند. بار خدايا ، درود بفرست بر محمد و خاندان او و مرا به آنچه توانگران را عطا كرده اي مفتون منماي و آنان را به آنچه مرا نداده اي به عجب ميفكن ، تا مباد بر آفريدگانت رشك برم و تقدير تو حقير شمارم. بار خدايا ، درود بفرست بر محمد و خاندان او و خاطر من به قضاي خود شاد دار و آنجا كه تقدير توست سينه من بگشاي و همتي بلند عطاكن و دلم را اطميناني چنان بخش كه به پايمردي آن اقرار كنم كه قضاي تو جز به خير و نيكي روان نگشته است. اي خداوند ، سپاس مرا به درگاهت بر آنچه مرا نداده اي افزون تر نماي از سپاس من به درگاهت بر آنچه مرا عطا كرده اي. اي خداوند ، مرا در امان دار از اينكه به درويشي گمان فرومايگي برم يا به توانگري گمان فضل و شرف. زيرا شريف كسي است كه فرمانبرداري تو شرافتش بخشيده باشد و عزيز كسي است كه ازپرستش تو عزت يافته باشد. پس بر محمد و خاندان او درود بفرست و ما را از خواسته اي بهره مند گردان كه پايان نپذيرد و به عزتي ياري ده كه زوال نگيرد و ما رابه آن ملك ابدي روانه فرماي ، كه تو آن خداي يكتايي هستي كه به كس نيازت نيست ، فرزندي نياورده اي و فرزند كس نبوده اي و تو را هيچ همتا و همسري نيست. ﴿١﴾