اي خداوند ، من از روي اخلاص ، تنها و تنها تو را برگزيده ام و با همه وجودم به تو روي آورده ام و از هر كس كه خود نيازمند توست رو بر تافته ام و به هر كس كه از نعمت تواش بي نيازي نيست تمنايي نكرده ام. و بر آنم كه در خواست نيازمندي از نيازمند ديگر سفاهت رأي است و ضلالت عقل. چه بسا اي خداوند من ديده ام كساني را كه عزت نه از توطلبيده اند و به ذلت افتاده اند و جز از خزانه فضل تو توانگري جسته اندو بينوا شده اند و آهنگ بلندي كرده اند و به پستي گراييده اند. پس آن دور انديش كه از سر اعتبار نگريسته و چنين كسان را ديده ، دردور انديشي خويش به راه خطا نرفته است و اختيارش به راه صواب رهنمون گشته است. تويي اي سرور و مولاي من كه تنها و تنها پيشگاه توست كه بايد دست طلب به سوي آن دراز كرد ، نه هر كس ديگر كه از او چيزي مي طلبند ، تنها و تنها درگاه توست كه بايد از آنجا حاجت خواست ، نه هر كس ديگر كه از او حاجت مي خواهند. پيش از آنكه ديگري را بخوانم تنها و تنها تو را مي خوانم و تنها به تواميد مي بندم و تنها دست دعا به آستان تو بر مي دارم و تنها تو را ندامي دهم. تويي اي خداوند من كه به شمار يكتايي و آن توانايي كه در آن ناتواني راه نيابد ، تنها و تنها صفت توست. قدرت و نيرومندي و علودرجت و رفعت ، تنها و تنها از آن توست. هر كس جز تو ، در زندگي اش خواستار ترحم است ، در كارش مغلوب است و مقهور ، دستخوش گونه گون حالات است و سرگشته گونه گون صفات. اي خداوند ، تو برتر از آني كه تو را همتاياني باشند يا اضدادي ، بزرگ تر از آني كه تو را هماننداني باشند يا اقراني. منزهي تو و هيچ خدايي جز تو نيست. ﴿١﴾