صحیفه سجادیه

اللَّهُمَّ يَا كَافِيَ الْفَرْدِ الضَّعِيفِ ، وَ وَاقِيَ الْأَمْرِ الْمَخُوفِ ، أَفْرَدَتْنِي الْخَطَايَا فَلَا صَاحِبَ مَعِي ، وَ ضَعُفْتُ عَنْ غَضَبِكَ فَلَا مُؤَيِّدَ لِي ، وَ أَشْرَفْتُ عَلَي خَوْفِ لِقَائِكَ فَلَا مُسَكِّنَ لِرَوْعَتِي وَ مَنْ يُؤْمِنُنِي مِنْكَ وَ أَنْتَ أَخَفْتَنِي ، وَ مَنْ يُسَاعِدُنِي وَ أَنْتَ أَفْرَدْتَنِي ، وَ مَنْ يُقَوِّينِي وَ أَنْتَ أَضْعَفْتَنِي لَا يُجِيرُ ، يَا إِلَهِي ، إِلَّا رَبٌّ عَلَي مَرْبُوبٍ ، وَ لَا يُؤْمِنُ إِلَّا غَالِبٌ عَلَي مَغْلُوبٍ ، وَ لَا يُعِينُ إِلَّا طَالِبٌ عَلَي مَطْلُوبٍ. وَ بِيَدِكَ ، يَا إِلَهِي ، جَمِيعُ ذَلِكَ السَّبَبِ ، وَ إِلَيْكَ الْمَفَرُّ وَ الْمَهْرَبُ ، فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ أَجِرْ هَرَبِي ، وَ أَنْجِحْ مَطْلَبِي. 5 " اللَّهُمَّ إِنَّكَ إِنْ صَرَفْتَ عَنِّي وَجْهَكَ الْكَرِيمَ أَوْ مَنَعْتَنِي فَضْلَكَ الْجَسِيمَ أَوْ حَظَرْتَ عَلَيَّ رِزْقَكَ أَوْ قَطَعْتَ عَنِّي سَبَبَكَ لَمْ أَجِدِ السَّبِيلَ إِلَي شَيْ ءٍ مِنْ أَمَلِي غَيْرَكَ ، وَ لَمْ أَقْدِرْ عَلَي مَا عِنْدَكَ بِمَعُونَهِ سِوَاكَ ، فَإِنِّي عَبْدُكَ وَ فِي قَبْضَتِكَ ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ. لَا أَمْرَ لِي مَعَ أَمْرِكَ ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ ، وَ لَا قُوَّهَ لِي عَلَي الْخُرُوجِ مِنْ سُلْطَانِكَ ، وَ لَا أَسْتَطِيعُ مُجَاوَزَهَ قُدْرَتِكَ ، وَ لَا أَسْتَمِيلُ هَوَاكَ ، وَ لَا أَبْلُغُ رِضَاكَ ، وَ لَا أَنَالُ مَا عِنْدَكَ إِلَّا بِطَاعَتِكَ وَ بِفَضْلِ رَحْمَتِكَ. إِلَهِي أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَيْتُ عَبْداً دَاخِراً لَكَ ، لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لَا ضَرّاً إِلَّا بِكَ ، أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَي نَفْسِي ، وَ أَعْتَرِفُ بِضَعْفِ قُوَّتِي وَ قِلَّهِ حِيلَتِي ، فَأَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي ، وَ تَمِّمْ لِي مَا آتَيْتَنِي ، فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الضَّرِيرُ الْحَقِيرُ الْمَهِينُ الْفَقِيرُ الْخَائِفُ الْمُسْتَجِيرُ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ لَا تَجْعَلْنِي نَاسِياً لِذِكْرِكَ فِيمَا أَوْلَيْتَنِي ، وَ لَا غَافِلًا لِإِحْسَانِكَ فِيمَا أَبْلَيْتَنِي ، وَ لَا آيِساً مِنْ إِجَابَتِكَ لِي وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي ، فِي سَرَّاءَ كُنْتُ أَوْ ضَرَّاءَ ، أَوْ شِدَّهٍ أَوْ رَخَاءٍ ، أَوْ عَافِيَهٍ أَوْ بَلَاءٍ ، أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ ، أَوْ جِدَهٍ أَوْ لَأْوَاءَ ، أَوْ فَقْرٍ أَوْ غِنًي. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ اجْعَلْ ثَنَائِي عَلَيْكَ ، وَ مَدْحِي إِيَّاكَ ، وَ حَمْدِي لَكَ فِي كُلِّ حَالَاتِي حَتَّي لَا أَفْرَحَ بِمَا آتَيْتَنِي مِنَ الدُّنْيَا ، وَ لَا أَحْزَنَ عَلَي مَا مَنَعْتَنِي فِيهَا ، وَ أَشْعِرْ قَلْبِي تَقْوَاكَ ، وَ اسْتَعْمِلْ بَدَنِي فِيمَا تَقْبَلُهُ مِنِّي ، وَ اشْغَلْ بِطَاعَتِكَ نَفْسِي عَنْ كُلِّ مَا يَرِدُ عَلَيَّ حَتَّي لَا أُحِبَّ شَيْئاً مِنْ سُخْطِكَ ، وَ لَا أَسْخَطَ شَيْئاً مِنْ رِضَاكَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ فَرِّغْ قَلْبِي لِمَحَبَّتِكَ ، وَ اشْغَلْهُ بِذِكْرِكَ ، وَ انْعَشْهُ بِخَوْفِكَ وَ بِالْوَجَلِ مِنْكَ ، وَ قَوِّهِ بِالرَّغْبَهِ إِلَيْكَ ، وَ أَمِلْهُ إِلَي طَاعَتِكَ ، وَ أَجْرِ بِهِ فِي أَحَبِّ السُّبُلِ إِلَيْكَ ، وَ ذَلِّلْهُ بِالرَّغْبَهِ فِيمَا عِنْدَكَ أَيَّامَ حَيَاتِي كُلِّهَا. وَ اجْعَلْ تَقْوَاكَ مِنَ الدُّنْيَا زَادِي ، وَ إِلَي رَحْمَتِكَ رِحْلَتِي ، وَ فِي مَرْضَاتِكَ مَدْخَلِي ، وَ اجْعَلْ فِي جَنَّتِكَ مَثْوَايَ ، وَ هَبْ لِي قُوَّهً أَحْتَمِلُ بِهَا جَمِيعَ مَرْضَاتِكَ ، وَ اجْعَلْ فِرَارِي إِلَيْكَ ، وَ رَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَكَ ، وَ أَلْبِسْ قَلْبِيَ الْوَحْشَهَ مِنْ شِرَارِ خَلْقِكَ ، وَ هَبْ لِيَ الْأُنْسَ بِكَ وَ بِأَوْلِيَائِكَ وَ أَهْلِ طَاعَتِكَ. وَ لَا تَجْعَلْ لِفَاجِرٍ وَ لَا كَافِرٍ عَلَيَّ مِنَّهً ، وَ لَا لَهُ عِنْدِي يَداً ، وَ لَا بِي إِلَيْهِمْ حَاجَهً ، بَلِ اجْعَلْ سُكُونَ قَلْبِي وَ أُنْسَ نَفْسِي وَ اسْتِغْنَائِي وَ كِفَايَتِي بِكَ وَ بِخِيَارِ خَلْقِكَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ اجْعَلْنِي لَهُمْ قَرِيناً ، وَ اجْعَلْنِي لَهُمْ نَصِيراً ، وَ امْنُنْ عَلَيَّ بِشَوْقٍ إِلَيْكَ ، وَ بِالْعَمَلِ لَكَ بِمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَي ، إِنَّكَ عَلَي كُلِّ شَيْ ءٍ قَدِيرٌ ، وَ ذَلِكَ عَلَيْكَ يَسِيرٌ ﴿١﴾

اي خداوندي كه تنها تو بسنده اي بنده تنها و ناتوان را ، و اي خداوندي كه تنها تو نگهدارنده اي از هر چه سهمناك و وحشت خيزاست. خطاهاي من سبب تنهايي من شده و ياور و همراهي براي من نمانده است. از خشم تو ناتوان گشته ام و كس مرا مددكار نيست. وحشت از ديدار تو بر من چيره شده و وحشتم را تسكين دهنده اي نيست. اي خداوند ، چه كسي مرا از ايمني بخشد ، اگر تو مرا به وحشت افكنده باشي ؟ چه كسي مرا ياري دهد ، اگر تو بي كس و تنهايم ساخته باشي ؟ چه كسي مرا توانايي بخشد ، اگر تو ناتوانم خواسته باشي ؟ اي خداوند من ، تنها پرورنده است كه پرورده خود پناه تواند داد وغالب است كه مغلوب خود را ايمني تواند بخشيد و جوينده است كه گريخته را ياري تواند داد. اي خداوند من ، همه اينها به دست توست و گريزگاهي جز به آستان تو نيست. پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و اكنون كه به سوي توگريخته ام پناهم ده و اكنون كه حاجت به تو آورده ام حاجت من بر آور. اي خداوند ، اگر تو روي نيكوي خود از من بگرداني ، يا مرا از فضل و احسان عظيم خويش منع فرمايي ، يا روزيت را از من دريغ داري ، يارشته عنايت خود از من ببري ، باز هم براي رسيدن به آرزوهايم راهي جز تو نمي يابم و براي رسيدن به رحمت تو جز تو ياوري نمي جويم ، كه من بنده تو هستم ، و در قبضه اقتدار تو و موي سرم چون زمام من به دست توست. اي خداوند ، جز آنچه تو فرمايي مرا فرماني نيست. حكم تو بر من روان است. هر چه براي من مقدر گرداني عين عدالت است و مرا ياراي بيرون شدن از حيطه فرمانروايي تو نباشد. از دايره قدرت تو پاي بيرون نتوانم نهاد. و نياورم كه خود را محبوب تو گردانم و تو را از خودخشنود سازم. و به آنچه در نزد توست جز به طاعت و بخشش و بخشايش تو نتوانم رسيد. اي خداوند ، شب را به روز مي آورم و روز را به شب مي رسانم ، درحالي كه بنده ذليل تو هستم. مالك سود و زيان خود نيستم مگر به نيروي تو. بر اين گواهي مي دهم و به ناتواني و بيچارگي خود معترفم. پس اي خداوند ، آن وعده كه مرا داده اي برآور و هر چه مرا عطا كرده اي به كمال رسان ، كه من بنده بينواي زار ناتوان زيان ديده حقير بي مقدارفقير ترسان پناهنده توام. بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و چنان مكن كه سپاسگزاري در برابر نعمتت را فراموش كنم ، يا از ذكر احسان وبخشش تو غافل شوم ، يا از استجابت دعايم هر چند به تأخير افتدنوميد گردم ، چه در مسرت باشم يا اندوه ، چه در سختي باشم يا آسايش ، چه در عافيت به سر برم يا در بلا ، چه در توانگري باشم يا بينوايي ، چه درفراخي نعمت باشم يا در تنگي معيشت و چه در فقر يا غنا. بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و مرا در همه حال توفيق ده كه ذكر جميل تو گويم و به ستايش تو بر خيزم و سپاست بگزارم ، تا به آنچه از مال دنيا بر من ارزاني داشته اي دلخوش نباشم و به منع تو اندوه نخورم. خوف خود شعار دلم گردان و تنم را به كاري برگمار كه تواش مي پسندي و مرا از هر چه به من روي آورد ، به فرمانبرداري خود مشغول دار ، تا چيزي كه تو را به خشم آورد به دوستي نگيرم و از چيزي كه رضاي تو در آن است خشم نگيرم. بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و دلم از هر محبتي تهي گردان تا تنها جاي محبت تو باشد ، و به ياد خود مشغول دار و از بيم خودتوانگر نماي و رغبت آن به خود برانگيز و به طاعت خود گرايش ده وبدان راه كه بيشترش دوست داري روان بدار و چنان كن كه تا زنده ام مقهور رغبت به چيزي باشد كه در نزد توست. اي خداوند ، چنان كن كه در اين جهان پرهيزگاري رهتوشه من باشدو مقصد من در اين سفر رسيدن به رحمت تو و خشنودي تو سراي من و بهشت تو جايگاه من. و مرا نيرويي ده كه بار رضاي تو بر دوش توانم كشيد و از هر كه گريزم در تو گريزم و خواست من چيزي باشد كه در نزدتو باشد. قلبم را از بدسيرتان به بيم افكن و انس خود و دوستان خود وبندگان فرمانبردارت را نصيب من كن. بار خدايا ، بار منت هيچ گنهكار و كافر بر دوش من منه و براي هيچ يك از آنان در نزد من نعمت و بهره اي قرار مده و مرا نيز به آنان محتاج مكن ، بلكه آرامش دل و آسايش جان و بي نيازي و كفايت مرا تنها به خود و بندگان نيكوكارت منحصر فرماي. بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و مرا همدم ايشان سازو مرا ياور ايشان گردان و بر من منت نه و شوق خود در دل من افكن و به كاريم بر گمار كه تواش دوست بداري و تو از آن خشنود شوي ، كه تو برهر كاري توانايي. و ذلك عليك يسير. ﴿١﴾