اي خداوند ، حمد باد تو را بر آن حسن تقدير كه نصيب من ساخته اي و آن بلاها كه از من بگردانيده اي. چنان مباد كه اين تندرستي كه اكنون مرا ارزاني داشته اي ، همه بهره من از رحمت تو باشد ، تا آنچه دوست مي داشته ام سبب شوربختي من شود و ديگري ، از آنچه من ناخوش مي داشته ام به سعادت رسد. اي خداوند ، اگر اين تندرستي كه مرا نصيب كرده اي و من شب و روزم را در آن به سر مي آورم نشانه بلايي باشد بر دوام يا وبالي پايدار ، پس آنچه را كه واپس داشته اي پيش افكن و آنچه را كه پيش افكنده اي واپس دار. زيرا چيزي كه به فنا انجامد بس ناچيز است هر چند فراوان بود ، و چيزي كه به بقا انجامد بسياري است هر چند اندك نمايد. و بر محمد و خاندانش درود بفرست. ﴿١﴾