صحیفه سجادیه

اللَّهُمَّ يَا مُنْتَهَي مَطْلَبِ الْحَاجَاتِ وَ يَا مَنْ عِنْدَهُ نَيْلُ الطَّلِبَاتِ وَ يَا مَنْ لَا يَبِيعُ نِعَمَهُ بِالْأَثْمَانِ وَ يَا مَنْ لَا يُكَدِّرُ عَطَايَاهُ بِالِامْتِنَانِ وَ يَا مَنْ يُسْتَغْنَي بِهِ وَ لَا يُسْتَغْنَي عَنْهُ وَ يَا مَنْ يُرْغَبُ إِلَيْهِ وَ لَا يُرْغَبُ عَنْهُ وَ يَا مَنْ لَا تُفْنِي خَزَائِنَهُ الْمَسَائِلُ وَ يَا مَنْ لَا تُبَدِّلُ حِكْمَتَهُ الْوَسَائِلُ وَ يَا مَنْ لَا تَنْقَطِعُ عَنْهُ حَوَائِجُ الْمُحْتَاجِينَ وَ يَا مَنْ لَا يُعَنِّيهِ دُعَاءُ الدَّاعِينَ. تَمَدَّحْتَ بِالْغَنَاءِ عَنْ خَلْقِكَ وَ أَنْتَ أَهْلُ الْغِنَي عَنْهُمْ وَ نَسَبْتَهُمْ إِلَي الْفَقْرِ وَ هُمْ أَهْلُ الْفَقْرِ إِلَيْكَ. فَمَنْ حَاوَلَ سَدَّ خَلَّتِهِ مِنْ عِنْدِكَ ، وَ رَامَ صَرْفَ الْفَقْرِ عَنْ نَفْسِهِ بِكَ فَقَدْ طَلَبَ حَاجَتَهُ فِي مَظَانِّهَا ، وَ أَتَي طَلِبَتَهُ مِنْ وَجْهِهَا. وَ مَنْ تَوَجَّهَ بِحَاجَتِهِ إِلَي أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ أَوْ جَعَلَهُ سَبَبَ نُجْحِهَا دُونَكَ فَقَدْ تَعَرَّضَ لِلْحِرْمَانِ ، وَ اسْتَحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَوْتَ الْإِحْسَانِ. اللَّهُمَّ وَ لِي إِلَيْكَ حَاجَهٌ قَدْ قَصَّرَ عَنْهَا جُهْدِي ، وَ تَقَطَّعَتْ دُونَهَا حِيَلِي ، وَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي رَفْعَهَا إِلَي مَنْ يَرْفَعُ حَوَائِجَهُ إِلَيْكَ ، وَ لَا يَسْتَغْنِي فِي طَلِبَاتِهِ عَنْكَ ، وَ هِيَ زَلَّهٌ مِنْ زَلَلِ الْخَاطِئِينَ ، وَ عَثْرَهٌ مِنْ عَثَرَاتِ الْمُذْنِبِينَ. ثُمَّ انْتَبَهْتُ بِتَذْكِيرِكَ لِي مِنْ غَفْلَتِي ، وَ نَهَضْتُ بِتَوْفِيقِكَ مِنْ زَلَّتِي ، وَ رَجَعْتُ وَ نَكَصْتُ بِتَسْدِيدِكَ عَنْ عَثْرَتِي. وَ قُلْتُ سُبْحَانَ رَبِّي كَيْفَ يَسْأَلُ مُحْتَاجٌ مُحْتَاجاً وَ أَنَّي يَرْغَبُ مُعْدِمٌ إِلَي مُعْدِمٍ فَقَصَدْتُكَ ، يَا إِلَهِي ، بِالرَّغْبَهِ ، وَ أَوْفَدْتُ عَلَيْكَ رَجَائِي بِالثِّقَهِ بِكَ. وَ عَلِمْتُ أَنَّ كَثِيرَ مَا أَسْأَلُكَ يَسِيرٌ فِي وُجْدِكَ ، وَ أَنَّ خَطِيرَ مَا أَسْتَوْهِبُكَ حَقِيرٌ فِي وُسْعِكَ ، وَ أَنَّ كَرَمَكَ لَا يَضِيقُ عَنْ سُؤَالِ أَحَدٍ ، وَ أَنَّ يَدَكَ بِالْعَطَايَا أَعْلَي مِنْ كُلِّ يَدٍ. اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ احْمِلْنِي بِكَرَمِكَ عَلَي التَّفَضُّلِ ، وَ لَا تَحْمِلْنِي بِعَدْلِكَ عَلَي الِاسْتِحْقَاقِ ، فَمَا أَنَا بِأَوَّلِ رَاغِبٍ رَغِبَ إِلَيْكَ فَأَعْطَيْتَهُ وَ هُوَ يَسْتَحِقُّ الْمَنْعَ ، وَ لَا بِأَوَّلِ سَائِلٍ سَأَلَكَ فَأَفْضَلْتَ عَلَيْهِ وَ هُوَ يَسْتَوْجِبُ الْحِرْمَانَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ كُنْ لِدُعَائِي مُجِيباً ، وَ مِنْ نِدَائِي قَرِيباً ، وَ لِتَضَرُّعِي رَاحِماً ، وَ لِصَوْتِي سَامِعاً. وَ لَا تَقْطَعْ رَجَائِي عَنْكَ ، وَ لَا تَبُتَّ سَبَبِي مِنْكَ ، وَ لَا تُوَجِّهْنِي فِي حَاجَتِي هَذِهِ وَ غَيْرِهَا إِلَي سِوَاكَ 23 " وَ تَوَلَّنِي بِنُجْحِ طَلِبَتِي وَ قَضَاءِ حَاجَتِي وَ نَيْلِ سُؤْلِي قَبْلَ زَوَالِي عَنْ مَوْقِفِي هَذَا بِتَيْسِيرِكَ لِيَ الْعَسِيرَ وَ حُسْنِ تَقْدِيرِكَ لِي فِي جَمِيعِ الْأُمُورِ وَ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، صَلَاهً دَائِمَهً نَامِيَهً لَا انْقِطَاعَ لِأَبَدِهَا وَ لَا مُنْتَهَي لِأَمَدِهَا ، وَ اجْعَلْ ذَلِكَ عَوْناً لِي وَ سَبَباً لِنَجَاحِ طَلِبَتِي ، إِنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ. وَ مِنْ حَاجَتِي يَا رَبِّ كَذَا وَ كَذَا " وَ تَذْكُرُ حَاجَتَكَ ثُمَّ تَسْجُدُ وَ تَقُولُ فِي سُجُودِكَ " فَضْلُكَ آنَسَنِي ، وَ إِحْسَانُكَ دَلَّنِي ، فَأَسْأَلُكَ بِكَ وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ ، أَن لَا تَرُدَّنِي خَائِباً ﴿١﴾

بار خدايا ، اي آنكه درگاه تو آخرين مقصد حاجات است و تنها درنزد توست كه به خواستها توان رسيد. اي خداوندي كه در برابرنعمتهايت بهايي نستاني. اي خداوندي كه زلال عطايت را به منت تيره نگرداني. اي خداوندي كه همگان به تو بي نياز شوند و كس را از توبي نيازي نيست. اي خداوندي كه همگان را به تو رغبت است و كس رارخ تافتن از تو ميسر نيست. اي خداوندي كه هر چه خواهندگان از توخواهند ، خزاين نعمتت فنا نپذيرد. اي خداوندي كه ناموس حكمتت راهيچ وسيله اي و سببي دگرگون نسازد. اي خداوندي كه حاجت حاجتمندان از تو منقطع نشود. اي خداوندي كه دعاي دعاكنندگانت به رنج نيفكند. به بي نيازي از آفريدگانت خود را ستوده اي و تو سزاواري كه از آنان بي نيازي گزيني. آفريدگانت را به نيازمندي وصف كرده اي وآنان را سزاست كه به تو نيازمند باشند. پس هر كه بخواهد نيازمندي خويش را به خواهش از درگاه تو رفع كند و گرد بينوايي از چهره خودبيفشاند ، حاجت خود از جايي خواسته كه بايدش خواست و به دريافت مقصود از راهي رفته است كه بايدش رفت. خداوندا ، هر كس كه حاجت به يكي از بندگان تو برد يا يكي ازبندگانت را سبب روا شدن حاجت خود پندارد ، جز حرمان نصيبي حاصل نكند و سزاوار است كه تو احسان از او بازگيري. بار خدايا ، مرا به تو حاجتي است كه كوشش من از دست يافتن به آن قاصر آمده بود و راههاي چاره به روي من بسته شده بود. نفس من مرا واداشت كه برآوردن آن نياز ، از كسي خواهم كه او خود به روا شدن حاجت نيازمند توست و براي دست يافتن به خواستهايش از تو بي نيازنيست. و اين خود خطايي بود از خطاهاي خطاكاران و لغزشي ازلغزشهاي گنهكاران. سپس به هشدار تو از خواب غفلت بيدار شدم و به توفيق تو پس از لغزش بر پاي خاستم و چون به صوابم راه نمودي ديگربه سر در نيامدم و باز گرديدم. گفتم : منزه است پروردگار من ، چگونه نيازمندي دست نياز به سوي نيازمند ديگر برد و چسان بينوايي به بينواي ديگر روي كند ؟ پس ، اي خداوند من ، با رغبتي تمام آهنگ توكردم و با اعتماد به تو روي اميد به درگاهت آوردم و دريافتم كه هر چه فراوان تر از تو خواهم باز هم در برابر توانگريت نا چيز است و بخشش را هر چه فزون تر خواهم در برابر گشادگي باب عطايت باز هم حقيراست و كرم تو از سؤال هيچ سائلي به تنگنا نمي افتد و دست عطاي توفراتر از هر دست ديگر است. بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و با من از كرم و عدل خود آن كن كه فضل تو را در خور است نه استحقاق مرا. من نخستين كسي نيستم كه سزاوار منع و طرد بود و اكنون به تو رغبت يافت و تو به عطاي خود او را نواختي. من نخستين كسي نيستم كه مستوجب حرمان از درگاه تو بود و دست طلب به سوي تو دراز كرد و تو نوميدش نساختي. بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و دعاي مرا اجابت كن و به ندايم پاسخ گوي و به زاريهاي من رحمت آور و آوازم را بشنو. مرا ازخود نوميد مكن ، رشته پيوندم را با خود مگسل و در اين نياز كه اكنون مراست ، يا هر نياز ديگر ، به درگاه ديگرم مران. ياريم نماي كه مطلبم برآيد و حاجتم روا شود و به خواسته ام برسم ، پيش از آنكه اين مكان راترك گويم بدان سان كه سختيها را بر من آسان سازي و در هر كار آنچه را خير من در آن نهفته است مقدر داري. بر محمد و خاندان او درود بفرست ، درودي پيوسته و دم افزون و بي انقطاع و ابدي. و اين درود را ياور من ساز و وسيله برآمدن حاجتم گردان ، كه تو فراخ نعمت و بخشنده اي. اي پروردگار من ، حاجت من اين است " حاجت خود ياد كن وسر به سجده بگذار و بگوي " فضل تو آسوده خاطرم گردانيد و احسان تو مرا به سوي تو راه نمود ، تو را به تو و به محمد و آل محمد " ص " سوگند مي دهم كه مرا نوميد باز نگرداني. ﴿١﴾