صحیفه سجادیه
دعاي - 9
|
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ صَيِّرْنَا إِلَي مَحْبُوبِكَ مِنَ التَّوْبَهِ ، و أَزِلْنَا عَنْ مَكْرُوهِكَ مِنَ الْإِصْرَارِ اللَّهُمَّ وَ مَتَي وَقَفْنَا بَيْنَ نَقْصَيْنِ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيَا ، فَأَوْقِعِ النَّقْصَ بِأَسْرَعِهِمَا فَنَاءً ، وَ اجْعَلِ التَّوْبَهَ فِي أَطْوَلِهِمَا بَقَاءً وَ إِذَا هَمَمْنَا بِهَمَّيْنِ يُرْضِيكَ أَحَدُهُمَا عَنَّا ، وَ يُسْخِطُكَ الْآخَرُ عَلَيْنَا ، فَمِلْ بِنَا إِلَي مَا يُرْضِيكَ عَنَّا ، وَ أَوْهِنْ قُوَّتَنَا عَمَّا يُسْخِطُكَ عَلَيْنَا وَ لَا تُخَلِّ فِي ذَلِكَ بَيْنَ نُفُوسِنَا وَ اخْتِيَارِهَا ، فَإِنَّهَا مُخْتَارَهٌ لِلْبَاطِلِ إِلَّا مَا وَفَّقْتَ ، أَمَّارَهٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمْتَ اللَّهُمَّ وَ إِنَّكَ مِنَ الضُّعْفِ خَلَقْتَنَا ، وَ عَلَي الْوَهْنِ بَنَيْتَنَا ، وَ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ ابْتَدَأْتَنَا ، فَلَا حَوْلَ لَنَا إِلَّا بِقُوَّتِكَ ، وَ لَا قُوَّهَ لَنَا إِلَّا بِعَوْنِكَ فَأَيِّدْنَا بِتَوْفِيقِكَ ، وَ سَدِّدْنَا بِتَسْدِيدِكَ ، وَ أَعْمِ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا عَمَّا خَالَفَ مَحَبَّتَكَ ، وَ لَا تَجْعَلْ لِشَيْ ءٍ مِنْ جَوَارِحِنَا نُفُوذاً فِي مَعْصِيَتِكَ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ اجْعَلْ هَمَسَاتِ قُلُوبِنَا ، وَ حَرَكَاتِ أَعْضَائِنَا وَ لَمَحَاتِ أَعْيُنِنَا ، وَ لَهَجَاتِ أَلْسِنَتِنَا فِي مُوجِبَاتِ ثَوَابِكَ حَتَّي لَا تَفُوتَنَا حَسَنَهٌ نَسْتَحِقُّ بِهَا جَزَاءَكَ ، وَ لَا تَبْقَي لَنَا سَيِّئَهٌ نَسْتَوْجِبُ بِهَا عِقَابَكَ ﴿١﴾
خداوندا ، درود بفرست بر محمد و خاندان او و ما را به توبه اي كه پسند مي داري راه بر و از اصرار بر گناه كه ناپسند مي داري دور فرماي. خداوندا ، چون ميان دو نقصان ، يكي در دين و يكي در دنيا ، قرارگرفتيم ، نقصان را در آن قرار ده كه زود گذر است و توبه را در آن قرار ده كه بقايش بيشتر است. و چون آهنگ دو كار كرديم كه يكي تو را خشنودمي سازد و ديگري تو را به خشم مي آورد ، ما را بدان سوي كه سبب خشنودي توست روانه دار و عزم ما را در آنچه سبب خشم توست سست نماي. و در آن هنگام نفسهاي ما را به اختيار خود وامگذار ، كه نفسهاي ما اگر توفيق خويش رفيق آنها نگرداني راه باطل گزينند و نفس آدمي را به بدي فرمان دهد مگر آنكه تو رحمت آوري. بار خدايا ، ما را از ناتواني آفريده اي و بنيان ما بر سستي نهاده اي واز آبي پست و بي ارج صورت بسته اي. ما را هيچ جنبشي نيست مگر به تواني كه تو ارزاني داري و نيرويي نيست مگر به مددي كه تو رساني. پس به توفيق خود ياريمان بخش و به راه راست خويش ارشاد فرماي وديده دل ما را از آنچه خلاف دوستي توست كور گردان و چنان كن كه نافرماني را در هيچ يك از اعضاي ما راه نباشد. بار خدايا ، درود بفرست بر محمد و خاندانش و رازهاي دلهاي ما را وجنبشهاي اندامهاي ما را و نگاههاي ديدگان ما را و سخن زبانهاي ما راچنان گردان كه موجب ثواب تو باشد ، تا حسنه اي كه سزاوار پاداش نيك توست از دست نشود وسيله اي كه موجب كيفر بد توست بر جاي نماند. ﴿١﴾ |
|
