صحیفه سجادیه
دعاي - 6
|
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَ النَّهَارَ بِقُوَّتِهِ وَ مَيَّزَ بَيْنَهُمَا بِقُدْرَتِهِ وَ جَعَلَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا حَدّاً مَحْدُوداً ، وَ أَمَداً مَمْدُوداً يُولِجُ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فِي صَاحِبِهِ ، وَ يُولِجُ صَاحِبَهُ فِيهِ بِتَقْدِيرٍ مِنْهُ لِلْعِبَادِ فِيمَا يَغْذُوهُمْ بِهِ ، وَ يُنْشِئُهُمْ عَلَيْهِ ﴿١﴾
حمد و سپاس خداوندي را كه به قوت خود شب و روز را بيافريد و به قدرت خويش آن دو را از يكديگر فرق نهاد و هر يك را حدي محدود وزماني معين قرار داد. به تقدير خويش از يكي مي كاهد و بر ديگري مي افزايد و بر يكي مي افزايد و از ديگري مي كاهد ، تا بندگانش را توان به دست آوردن قوت باشد و امكان پرورش. ﴿١﴾ فَخَلَقَ لَهُمُ اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ مِنْ حَرَكَاتِ التَّعَبِ وَ نَهَضَاتِ النَّصَبِ ، وَ جَعَلَهُ لِبَاساً لِيَلْبَسُوا مِنْ رَاحَتِهِ وَ مَنَامِهِ ، فَيَكُونَ ذَلِكَ لَهُمْ جَمَاماً وَ قُوَّهً ، وَ لِيَنَالُوا بِهِ لَذَّهً وَ شَهْوَهً ﴿٢﴾
شب را بيافريد تا بندگانش در آن از رنج و تلاش بياسايند و آن را به مثابه پوششي گردانيد تا در آن به خواب راحت روند : تنشان بدان آسوده شود و نيرو گيرد و خود به لذت وكاميابي رسند. ﴿٢﴾ وَ خَلَقَ لَهُمُ النَّهَارَ مُبْصِراً لِيَبْتَغُوا فِيهِ مِنْ فَضْلِهِ ، وَ لِيَتَسَبَّبُوا إِلَي رِزْقِهِ ، وَ يَسْرَحُوا فِي أَرْضِهِ ، طَلَباً لِمَا فِيهِ نَيْلُ الْعَاجِلِ مِنْ دُنْيَاهُمْ ، وَ دَرَكُ الْآجِلِ فِي أُخْرَاهُمْ ﴿٣﴾
روز را بيافريد تا در روشنايي آن به طلب فضل و نعمت. خداوندي پردازند و رزق او را فرا چنگ آرند و در زمين خدا به سيرو سفر روند ، تا هم از نعم اين جهان عاجل برخوردار شوند و هم در آن جهان به سعادت آجل رسند. ﴿٣﴾ بِكُلِّ ذَلِكَ يُصْلِحُ شَأْنَهُمْ ، وَ يَبْلُو أَخْبَارَهُمْ ، وَ يَنْظُرُ كَيْفَ هُمْ فِي أَوْقَاتِ طَاعَتِهِ ، وَ مَنَازِلِ فُرُوضِهِ ، وَ مَوَاقِعِ أَحْكَامِهِ ، لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا ، وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَي. ﴿٤﴾
به همه اينها كارشان به صلاح مي آورد و ازكردارهايشان آگاه مي شود و مي نگرد كه در اوقات فرمانبرداري اش چگونه اند و اعمال واجب چسان به جاي مي آورند و احكام او چسان مجري مي دارند ، تا بدكاران را به كيفر بد رساند و نيكوكاران را پاداش نيك دهد. ﴿٤﴾ اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَي مَا فَلَقْتَ لَنَا مِنَ الْإِصْبَاحِ ، وَ مَتَّعْتَنَا بِهِ مِنْ ضَوْءِ النَّهَارِ ، وَ بَصَّرْتَنَا مِنْ مَطَالِبِ الْأَقْوَاتِ ، وَ وَقَيْتَنَا فِيهِ مِنْ طَوَارِقِ الْآفَاتِ. ﴿٥﴾
بار خدايا ، حمد و سپاس تو را كه پرتو بامدادي آشكار ساختي و ما رااز فروغ روز بهره مند گردانيدي و جايهايي را كه روزي خود از آنجافراچنگ مي آوريم به ما نمودي و از پيشامدهاي آفات در امان داشتي. ﴿٥﴾ أَصْبَحْنَا وَ أَصْبَحَتِ الْأَشْيَاءُ كُلُّهَا بِجُمْلَتِهَا لَكَ سَمَاؤُهَا وَ أَرْضُهَا ، وَ مَا بَثَثْتَ فِي كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا ، سَاكِنُهُ وَ مُتَحَرِّكُهُ ، وَ مُقِيمُهُ وَ شَاخِصُهُ وَ مَا عَلَا فِي الْهَوَاءِ ، وَ مَا كَنَّ تَحْتَ الثَّرَي أَصْبَحْنَا فِي قَبْضَتِكَ يَحْوِينَا مُلْكُكَ وَ سُلْطَانُكَ ، وَ تَضُمُّنَا مَشِيَّتُكَ ، وَ نَتَصَرَّفُ عَنْ أَمْرِكَ ، وَ نَتَقَلَّبُ فِي تَدْبِيرِكَ. ﴿٦﴾
ما و همه چيزها جملگي صبح كرديم و همه از آن توايم : از آسمان و زمين وهر چه در آن دو نهاده اي از آرميده و جنبنده و ايستاده و رونده و هر چه برهواست و هر چه درون زمين است. صبح كرديم و همه در قبضه قدرت توايم ، در چنبر ملك و سلطه توايم ، مشيت تو ما را در بر گرفته و هر چه كنيم به مشيت تو كنيم و به هر حال كه باشيم بسته تدبير تو باشيم. ﴿٦﴾ لَيْسَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ إِلَّا مَا قَضَيْتَ ، وَ لَا مِنَ الْخَيْرِ إِلَّا مَا أَعْطَيْتَ. ﴿٧﴾
ما راكاري نيست جز آنچه تو ما را مقرر داشته اي و ما را بهره اي نيست جزآنچه تو ما را عطا كرده اي. اين بامدادي است نو دميده و روزي است تازه فرا رسيده. بر اعمال ما گواه است. اگر نيكي كنيم ، ما را وداع كند به ستايش و اگر بدي كنيم ، از ما جدا شود به نكوهش. ﴿٧﴾ وَ هَذَا يَوْمٌ حَادِثٌ جَدِيدٌ ، وَ هُوَ عَلَيْنَا شَاهِدٌ عَتِيدٌ ، إِنْ أَحْسَنَّا وَدَّعَنَا بِحَمْدٍ ، وَ إِنْ أَسَأْنَا فَارَقَنَا بِذَمٍّ. ﴿٨﴾
بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و روزي ما چنان كن كه اين روز را مصاحبي شايسته باشيم و ما را از آن نگه دار كه تركش گوييم در حالي كه مرتكب گناهي كوچك يا بزرگ شده باشيم. ﴿٨﴾ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ ارْزُقْنَا حُسْنَ مُصَاحَبَتِهِ ، وَ اعْصِمْنَا مِنْ سُوءِ مُفَارَقَتِهِ بِارْتِكَابِ جَرِيرَهٍ ، أَوِ اقْتِرَافِ صَغِيرَهٍ أَوْ كَبِيرَهٍ ﴿٩﴾
خداوندا ، ما را در اين روز از حسنات پاداشي جزيل عنايت كن و ازسيئات دور بدار. بامداد و شامگاهش را براي ما پر از سپاس و ستايش وپاداش و ثواب و بخشش و نيكي گردان. ﴿٩﴾ وَ أَجْزِلْ لَنَا فِيهِ مِنَ الْحَسَنَاتِ ، وَ أَخْلِنَا فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ ، وَ امْلَأْ لَنَا مَا بَيْنَ طَرَفَيْهِ حَمْداً وَ شُكْراً وَ أَجْراً وَ ذُخْراً وَ فَضْلًا وَ إِحْسَاناً. ﴿١٠﴾
بار خدايا ، چنان كن كه فرشتگاني كه اعمال ما را مي نويسند ازنوشتن اعمال بد ما در رنج نيفتند. نامه هاي عمل ما را از حسنات پر ساز وما را به اعمال ناپسندمان در نزد آنان خوار مگردان. ﴿١٠﴾ اللَّهُمَّ يَسِّرْ عَلَي الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ مَئُونَتَنَا ، وَ امْلَأْ لَنَا مِنْ حَسَنَاتِنَا صَحَائِفَنَا ، وَ لَا تُخْزِنَا عِنْدَهُمْ بِسُوءِ أَعْمَالِنَا. ﴿١١﴾
بار خدايا ، در هر ساعت از ساعتهاي روز ، از سوي بندگانت براي ماحظي قرار ده و از سپاسگزاري نصيبي و از فرشتگانت گواه راستيني. ﴿١١﴾ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَنَا فِي كُلِّ سَاعَهٍ مِنْ سَاعَاتِهِ حَظّاً مِنْ عِبَادِكَ ، وَ نَصِيباً مِنْ شُكْرِكَ وَ شَاهِدَ صِدْقٍ مِنْ مَلَائِكَتِكَ. ﴿١٢﴾
بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و ما را از پيش رو وپشت سر و جانب راست و جانب چپ و از هر طرف حفاظت فرماي ، آن سان كه از معصيت تو در امان مانيم و به اطاعت تو راه يابيم و هر چه كنيم در طريق محبت تو باشد. ﴿١٢﴾ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ احْفَظْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِينَا وَ مِنْ خَلْفِنَا وَ عَنْ أَيْمَانِنَا وَ عَنْ شَمَائِلِنَا وَ مِنْ جَمِيعِ نَوَاحِينَا ، حِفْظاً عَاصِماً مِنْ مَعْصِيَتِكَ ، هَادِياً إِلَي طَاعَتِكَ ، مُسْتَعْمِلًا لِمَحَبَّتِكَ. ﴿١٣﴾
بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و ما را در اين روز و اين شب و هر روز به انجام دادن كارهاي نيك و دوري از كارهاي ناپسندتوفيق ده و به شكر نعمتها و پيروي از سنتها و دوري از بدعتها و امر به معروف و نهي از منكر و پاسداشت اسلام و نكوهش باطل و خوار داشت آن ، و نصرت حق و عزيز داشتن آن وراهنمايي گمگشتگان و ياري نا توانان و فريادرسي ستمديدگان ، توفيق ده. ﴿١٣﴾ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ وَفِّقْنَا فِي يَوْمِنَا هَذَا وَ لَيْلَتِنَا هَذِهِ وَ فِي جَمِيعِ أَيَّامِنَا لِاسْتِعْمَالِ الْخَيْرِ ، وَ هِجْرَانِ الشَّرِّ ، وَ شُكْرِ النِّعَمِ ، وَ اتِّبَاعِ السُّنَنِ ، وَ مُجَانَبَهِ الْبِدَعِ ، وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَ النَّهْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ ، وَ حِيَاطَهِ الْإِسْلَامِ ، وَ انْتِقَاصِ الْبَاطِلِ وَ إِذْلَالِهِ ، وَ نُصْرَهِ الْحَقِّ وَ إِعْزَازِهِ ، وَ إِرْشَادِ الضَّالِّ ، وَ مُعَاوَنَهِ الضَّعِيفِ ، وَ إِدْرَاكِ اللَّهِيفِ ﴿١٤﴾
بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و اين روز را براي ما مبارك ترين روزي گردان كه ديده ايم و نيكوترين مصاحبي كه به صحبت داشته ايم و بهترين وقتي كه بسر آورده ايم. از ميان بندگانت كه شب و روز بر آنان مي گذرد ، ما را خرسندترين آنان گردان وسپاسگزارترين بهره گيران از نعمتهايت و پايدارترين رهسپاران بر وفق آيينت و حذر كننده ترين كسان از آنچه به ترك آن فرمان داده اي. ﴿١٤﴾ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ اجْعَلْهُ أَيْمَنَ يَوْمٍ عَهِدْنَاهُ ، وَ أَفْضَلَ صَاحِبٍ صَحِبْنَاهُ ، وَ خَيْرَ وَقْتٍ ظَلِلْنَا فِيهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ أَرْضَي مَنْ مَرَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ مِنْ جُمْلَهِ خَلْقِكَ ، أَشْكَرَهُمْ لِمَا أَوْلَيْتَ مِنْ نِعَمِكَ ، وَ أَقْوَمَهُمْ بِمَا شَرَعْتَ مِنْ شرَائِعِكَ ، وَ أَوْقَفَهُمْ عَمَّا حَذَّرْتَ مِنْ نَهْيِكَ. ﴿١٥﴾
بار خدايا ، تو را به شهادت مي گيرم و تو شهادت را بسنده اي ، وآسمان تو را و ساكنانش را و زمين تو را و ساكنانش را از فرشتگانت وهمه آفريدگانت ، در اين روز و در اين ساعت و در اين شب و در اين مكان ، به شهادت مي گيرم كه گواهي دهم كه تو خداي يكتايي و جز توخدايي نيست ، تويي آن كه بر پاي دارنده عدالت بود و در داوري دادگر بود و به بندگان مهربان بود و فرمانرواي جهان بود و بر همه آفريدگان رحمت آورد. ﴿١٥﴾ اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ وَ كَفَي بِكَ شَهِيداً ، وَ أُشْهِدُ سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ وَ مَنْ أَسْكَنْتَهُمَا مِنْ مَلائِكَتِكَ وَ سَائِرِ خَلْقِكَ فِي يَوْمِي هَذَا وَ سَاعَتِي هَذِهِ وَ لَيْلَتِي هَذِهِ وَ مُسْتَقَرِّي هَذَا ، أَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ، قَائِمٌ بِالْقِسْطِ ، عَدْلٌ فِي الْحُكْمِ ، رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ، مَالِكُ الْمُلْكِ ، رَحِيمٌ بِالْخَلْقِ. ﴿١٦﴾
شهادت مي دهم كه محمد بنده توست و پيام آور توست وبرگزيده ترين آفريدگان توست ، او را به ابلاغ رسالت خويش برانگيختي ، آن را ابلاغ كرد ، فرمانش دادي كه امت خود اندرز دهد ، اندرز داد. ﴿١٦﴾ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ و خِيَرَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ ، حَمَّلْتَهُ رِسَالَتَكَ فَأَدَّاهَا ، وَ أَمَرْتَهُ بِالنُّصْحِ لِأُمَّتِهِ فَنَصَحَ لَهَا اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، أَكْثَرَ مَا صَلَّيْتَ عَلَي أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ ، وَ آتِهِ عَنَّا أَفْضَلَ مَا آتَيْتَ أَحَداً مِنْ عِبَادِكَ ، وَ اجْزِهِ عَنَّا أَفْضَلَ وَ أَكْرَمَ مَا جَزَيْتَ أَحَداً مِنْ أَنْبِيَائِكَ عَنْ أُمَّتِهِ إِنَّكَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْجَسِيمِ ، الْغَافِرُ لِلْعَظِيمِ ، وَ أَنْتَ أَرْحَمُ مِنْ كُلِّ رَحِيمٍ ، فَصَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِ الْأَنْجَبِينَ ﴿١٧﴾
بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست ، بيشترين درودي كه به يكي از آفريدگان خويش فرستاده اي. و از سوي ما او را بهترين چيزي عطا كن كه به يكي از بندگان خويش عطا كرده اي و برترين وكرامندترين پاداشي ارزاني دار كه بر پيامبران خود از سوي امتشان ارزاني داشته اي. تو هستي كه نعمتهاي كرامند مي دهي و تويي كه گناهان بزرگ رامي آمرزي و تويي از هر مهرباني مهربان تر. پس درود بفرست برمحمد و خاندان طيب و طاهر او ، آن نيكان برگزيدگان. ﴿١٧﴾ |
|
