صحیفه سجادیه
دعاي - 3
|
اللَّهُمَّ وَ حَمَلَهُ عَرْشِكَ الَّذِينَ لَا يَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبِيحِكَ ، وَ لَا يَسْأَمُونَ مِنْ تَقْدِيسِكَ ، وَ لَا يَسْتَحْسِرُونَ مِنْ عِبَادَتِكَ ، وَ لَا يُؤْثِرُونَ التَّقْصِيرَ عَلَي الْجِدِّ فِي أَمْرِكَ ، وَ لَا يَغْفُلُونَ عَنِ الْوَلَهِ إِلَيْكَ ﴿١﴾
بار خدايا ، درود بفرست بر حاملان عرش خود ، فرشتگاني كه در تسبيح تو سسستي نپذيرند و از تقديس تو ملال نگيرند و از پرستش تودر نمانند و فرمانبرداري تو را آن گونه به جد در ايستند كه چشم بر هم زدني كوتاهي نورزند و از عشق و شيفتگي تو ذره اي غفلت نكنند . ﴿١﴾ وَ إِسْرَافِيلُ صَاحِبُ الصُّورِ ، الشَّاخِصُ الَّذِي يَنْتَظِرُ مِنْكَ الْإِذْنَ ، وَ حُلُولَ الْأَمْرِ ، فَيُنَبِّهُ بِالنَّفْخَهِ صَرْعَي رَهَائِنِ الْقُبُورِ . ﴿٢﴾
و درود بفرست بر اسرافيل ، آن فرشته صاحب صور كه چشم گشوده منتظر فرمان توست ، تا در صور خود بدمد و خفتگان گور رابرانگيزاند . ﴿٢﴾ وَ مِيكَائِيلُ ذُو الْجَاهِ عِنْدَكَ ، وَ الْمَكَانِ الرَّفِيعِ مِنْ طَاعَتِكَ . ﴿٣﴾
بار خدايا ، درود بفرست بر ميكائيل ، آن فرشته اي كه در نزد تواش مقامي ارجمند است و در فرمانبرداري تواش مكانتي رفيع . ﴿٣﴾ وَ جِبْرِيلُ الْأَمِينُ عَلَي وَحْيِكَ ، الْمُطَاعُ فِي أَهْلِ سَمَاوَاتِكَ ، الْمَكِينُ لَدَيْكَ ، الْمُقَرَّبُ عِنْدَكَ وَ الرُّوحُ الَّذِي هُوَ عَلَي مَلَائِكَهِ الْحُجُبِ . ﴿٤﴾
بار خدايا ، درود بفرست بر جبرئيل ، آن فرشته اي كه امين وحي توست و ساكنان آسمانهايت را مطاع است و در آستان تواش مرتبتي عظيم است و خود مقرب درگاه توست . و بر روح ، آن فرشته اي كه فرمانرواي فرشتگان مأمور بر حجابهاست ﴿٤﴾ وَ الرُّوحُ الَّذِي هُوَ مِنْ أَمْرِكَ ، فَصَلِّ عَلَيْهِمْ ، وَ عَلَي الْمَلَائِكَهِ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِمْ مِنْ سُكَّانِ سَمَاوَاتِكَ ، وَ أَهْلِ الْأَمَانَهِ عَلَي رِسَالَاتِكَ وَ الَّذِينَ لَا تَدْخُلُهُمْ سَأْمَهٌ مِنْ دُءُوبٍ ، وَ لَا إِعْيَاءٌ مِنْ لُغُوبٍ وَ لَا فُتُورٌ ، وَ لَا تَشْغَلُهُمْ عَنْ تَسْبِيحِكَ الشَّهَوَاتُ ، وَ لَا يَقْطَعُهُمْ عَنْ تَعْظِيمِكَ سَهْوُ الْغَفَلَاتِ . الْخُشَّعُ الْأَبْصَارِ فَلَا يَرُومُونَ النَّظَرَ إِلَيْكَ ، النَّوَاكِسُ الْأَذْقَانِ ، الَّذِينَ قَدْ طَالَتْ رَغْبَتُهُمْ فِيمَا لَدَيْكَ ، الْمُسْتَهْتَرُونَ بِذِكْرِ آلَائِكَ ، وَ الْمُتَوَاضِعُونَ دُونَ عَظَمَتِكَ وَ جَلَالِ كِبْرِيَائِكَ وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ إِذَا نَظَرُوا إِلَي جَهَنَّمَ تَزْفِرُ عَلَي أَهْلِ مَعْصِيَتِكَ سُبْحَانَكَ مَا عَبَدْنَاكَ حَقَّ عِبَادَتِكَ . ﴿٥﴾
و بر روح كه از عالم امر توست. بر آنها درود بفرست و بر فرشتگاني كه فروتر از آنهايند : آنان كه ساكنان آسمانهاي تواند و امينان رسالتهاي تو . هر چه كوشش كنند ، خستگي بر خود نبينند و هر چه تحمل رنج كنند ، درماندگي و سستي نپذيرند. خواهشهاي دل از تسبيح تو بازشان ندارد و سهوها و غفلتها ازتعظيم تو رويگردانشان نسازد . از خشوع ديده بر هم نهاده اند و ياراي نگريستن در تو را ندارند . سر فرو داشته اند و رغبتشان به چيزهايي كه درنزد توست بسيار است . همه آزمنديشان ياد نعيم توست و در برابرعظمت تو و جلال كبرياي تو به تواضع سر به زير افكنده اند . و چون به لهيب دوزخ تو بنگرند و نهيبش را بر گنهكاران بشنوند ، گويند كه پروردگارا منزهي تو ، تو را آنچنان كه سزاوار پرستش توست نپرستيده ايم . ﴿٥﴾ فَصَلِّ عَلَيْهِمْ وَ عَلَي الرَّوْحَانِيِّينَ مِنْ مَلَائِكَتِكَ ، وَ أَهْلِ الزُّلْفَهِ عِنْدَكَ ، وَ حُمَّالِ الْغَيْبِ إِلَي رُسُلِكَ ، وَ الْمُؤْتَمَنِينَ عَلَي وَحْيِكَ وَ قَبَائِلِ الْمَلَائِكَهِ الَّذِينَ اخْتَصَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ ، وَ أَغْنَيْتَهُمْ عَنِ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ بِتَقْدِيسِكَ ، وَ أَسْكَنْتَهُمْ بُطُونَ أَطْبَاقِ سَمَاوَاتِكَ . ﴿٦﴾
خداوندا ، بر ايشان درود بفرست و بر ملائكه رحمت خويش ، و آنان كه مقرب درگاه تواند ، و آنها كه حاملان غيب به پيامبران تواند ، و آنان كه امينان وحي تواند ، و بر فرشتگاني كه خاص خود گردانيده اي و به تقديس خود از خوردن و آشاميدنشان بي نياز ساخته اي و در درون طبقات آسمانهايت جاي داده اي . ﴿٦﴾ وَ الَّذِينَ عَلَي أَرْجَائِهَا إِذَا نَزَلَ الْأَمْرُ بِتَمَامِ وَعْدِكَ وَ خُزَّانِ الْمَطَرِ وَ زَوَاجِرِ السَّحَابِ وَ الَّذِي بِصَوْتِ زَجْرِهِ يُسْمَعُ زَجَلُ الرُّعُودِ ، وَ إِذَا سَبَحَتْ بِهِ حَفِيفَهُ السَّحَابِ الْتَمَعَتْ صَوَاعِقُ الْبُرُوقِ . ﴿٧﴾
و درود بفرست بر آن گروه ازفرشتگان كه در اطراف آسمانها ايستاده اند ، آن هنگام كه فرمان اتمام وعده خداوندي فرا رسد . و بر خازنان باران و روان كنندگان ابرها كه چون برابرها بانگ زنند ، آواز تندرها به گوش رسد و چون ابرها از آن نهيب به راه افتند ، آذرخشها از درونشان بدرخشد . ﴿٧﴾ وَ مُشَيِّعِي الثَّلْجِ وَ الْبَرَدِ ، وَ الْهَابِطِينَ مَعَ قَطْرِ الْمَطَرِ إِذَا نَزَلَ ، وَ الْقُوَّامِ عَلَي خَزَائِنِ الرِّيَاحِ ، وَ الْمُوَكَّلِينَ بِالْجِبَالِ فَلَا تَزُولُ وَ الَّذِينَ عَرَّفْتَهُمْ مَثَاقِيلَ الْمِيَاهِ ، وَ كَيْلَ مَا تَحْوِيهِ لَوَاعِجُ الْأَمْطَارِ وَ عَوَالِجُهَا وَ رُسُلِكَ مِنَ الْمَلَائِكَهِ إِلَي أَهْلِ الْأَرْضِ بِمَكْرُوهِ مَا يَنْزِلُ مِنَ الْبَلَاءِ وَ مَحْبُوبِ الرَّخَاءِ وَ السَّفَرَهِ الْكِرَامِ الْبَرَرَهِ ، وَ الْحَفَظَهِ الْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ ، وَ مَلَكِ الْمَوْتِ وَ أَعْوَانِهِ ، وَ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ ، وَ رُومَانَ فَتَّانِ الْقُبُورِ ، وَ الطَّائِفِينَ بِالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ ﴿٨﴾
و بر آن فرشتگان كه دانه هاي برف و تگرگ را از پي مي آيند و با هر قطره باران كه فرو مي شود ، فرودمي آيند . و بر آن فرشتگان كه نگهبانان خزاين بادهايند و آنان كه موكلان بر كوههايند تا فرو نريزند و آن فرشتگان كه ميزان و مقدار آبها وپيمانه بارانها را به ايشان آموخته اي . و بر آن فرشتگان كه رسولان تو به ساكنان زمينند : يا بلايي ناخوش فرو مي آورند يا آسايشي خوش . و آن سفيران گرانقدر نيكوكار و آن بزرگواران كه نويسنده و نگهدارنده اعمال ما هستند . ودرود بفرست بر فرشته مرگ و يارانش و نكير و منكر و رومان كه آزماينده ساكنان گورهاست . و آن فرشتگان كه بر گرد بيت المعمور طواف مي كنند . ﴿٨﴾ وَ مَالِكٍ ، وَ الْخَزَنَهِ ، وَ رِضْوَانَ ، وَ سَدَنَهِ الْجِنَانِ . وَ الَّذِينَ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ ، وَ يَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَي الدَّارِ ﴿٩﴾
و بر مالك و خازنان دوزخ و بر رضوان و خادمان بهشت . و بر فرشتگاني كه از فرمان خداي سر بر نمي تابند و هر چه فرمان يابندهمان كنند . و بر آن فرشتگان كه به ما مي گويند " سلام بر شما به خاطر آن همه شكيبايي كه ورزيده ايد . سراي آخرت چه سرايي نيكوست ﴿٩﴾ وَ الزَّبَانِيَهِ الَّذِينَ إِذَا قِيلَ لَهُمْ خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ابْتَدَرُوهُ سِرَاعاً ، وَ لَمْ يُنْظِرُوهُ . ﴿١٠﴾
و بر فرشتگان زبانيه كه چون فرمانشان رسد كه " بگيريدش و در زنجيرش كشيد و به دوزخش در افكنيد بي درنگ وبي آنكه مهلتش دهند ، او را فروگيرند . ﴿١٠﴾ وَ مَنْ أَوْهَمْنَا ذِكْرَهُ ، وَ لَمْ نَعْلَمْ مَكَانَهُ مِنْكَ ، و بِأَيِّ أَمْرٍ وَكَّلْتَهُ . ﴿١١﴾
و درود فرست بر فرشتگاني كه نام آنها در وهم ما نگنجيد و مقام ومرتبت آنها را در نزد تو ندانستيم و ندانستيم به چه كاري مأمورند . ﴿١١﴾ وَ سُكَّانِ الْهَوَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ الْمَاءِ وَ مَنْ مِنْهُمْ عَلَي الْخَلْقِ فَصَلِّ عَلَيْهِمْ يَومَ يَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ مَعَهَا سَائِقٌ وَ شَهِيدٌ وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ صَلَاهً تَزِيدُهُمْ كَرَامَهً عَلَي كَرَامَتِهِمْ وَ طَهَارَهً عَلَي طَهَارَتِهِمْ اللَّهُمَّ وَ إِذَا صَلَّيْتَ عَلَي مَلَائِكَتِكَ وَ رُسُلِكَ وَ بَلَّغْتَهُمْ صَلَاتَنَا عَلَيْهِمْ فَصَلِّ عَلَيْنَا بِمَا فَتَحْتَ لَنَا مِنْ حُسْنِ الْقَوْلِ فِيهِمْ ، إِنَّكَ جَوَادٌ كَرِيمٌ ﴿١٢﴾
و درود بفرست بر فرشتگان ساكن هوا و زمين و آب و آنها كه برآفريدگان گماشته اند . بار خدايا ، بر آنان درود بفرست در روزي كه هر كس آيد با اوفرشته اي است كه مي راندش و فرشته اي است كه بر اعمال او گواهي مي دهد . بار خدايا ، بر آنان درود بفرست ، آن سان درودي كه بر كرامت وپاكيشان ، كرامت و پاكي ديگر افزايد . بار خدايا ، در آن هنگام كه بر فرشتگان و رسولانت درود مي فرستي و درود ما نيز به آنان مي رساني ، به آنكه زبان ما به ثناي ايشان گشاده اي بر ما نيز رحمت فرست . انك جواد كريم . ﴿١٢﴾ |
|
