حکمت ها
حکمت - 75
|
حكمت : 75 وَ مِنْ كَلاَمٍ لَهُ ع لِلسَّائِلِ الشّامِيِّ لَمّا سَاءَلَهُ : اءَكانَ مَسِيرُنا إِلَي الشّامِ بِقَضاءٍ مِنَ اللَّهِ وَقَدَرٍ ؟ بَعْدَ كَلامٍ طَوِيلٍ هَذا مُخْتارُهُ : وَيْحَكَ ! لَعَلَّكَ ظَنَنْتَ قَضاءً لازِما وَ قَدَرا حاتِما ، لَوْ كانَ ذلِكَ كَذلِكَ لَبَطَلَ الثَّوابُ وَ الْعِقابُ ، وَ سَقَطَ الْوَعْدُ وَ الْوَعِيدُ ، إِنَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ اءَمَرَ عِبادَهُ تَخْيِيرا ، وَ نَهاهُمْ تَحْذِيرا ، وَ كَلَّفَ يَسِيرا ، وَ لَمْ يُكَلِّفْ عَسِيرا ، وَ اءَعْطَي عَلَي الْقَلِيلِ كَثِيرا ، وَ لَمْ يُعْصَ مَغْلُوبا ، وَ لَمْ يُطَعْ مُكْرِها ، وَ لَمْ يُرْسِلِ الْاءَنْبِياءَ لَعِبا ، وَ لَمْ يُنْزِلِ الْكُتُبَ لِلْعِبادِ عَبَثا ، وَ لا خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْاءَرْضَ وَ مَا بَيْنَهُما بَاطِلاً ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا ، فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النّارِ . ﴿٧٥﴾
هنگامي كه كسي از او پرسيد آيا رفتن ما به شام ، قضا و قدر خداوند است پاسخي درازفرمود كه گزيده اش چنين است : واي بر تو ، گويا به قضاي لازم و قدر حتمي گمان مي بري اگر چنين باشد ديگر ثواب و عقاب باطل شود و وعد و وعيد ساقط گردد . خداوند بندگانش را امر كرده با اختيار و نهي كرده تا بترسند . آنان را به آسان مكلف ساخته و به دشوار مكلّف نساخته . در برابر عمل اندك ، پاداشهاي بسيار داده است . نبايد مغلوبش پندارند و نافرمانيش كنند و نبايد از روي اكراه اطاعتش نمايند . او پيامبران را به بازيچه نفرستاد و ، بعبث ، كتابهاي آسماني را نازل ننمود و آسمان و زمين را و آنچه ميان آنهاست به باطل نيافريده . " اين گمان كساني است كه كافر شده اند و واي بر كساني كه كافر شده اند از آتش " 2 " ﴿٧٥﴾ |
|
