خانه

حکمت ها

حکمت - 475
حديث : 5 و في حديثه ع : إِنَّ الْإِيمانَ يَبْدُو لُمْظَهً فِي الْقَلْبِ كُلَّمَا ازْدَادَ الْإِيمَانُ ازْدَادَتِ اللُّمْظَهُ . اقول : وَالْلُّمَظَهُ مَثْلُ النُّكْتَهِ اءَوْ نَحْوِها مِنَ الْبَياضِ ، وَ مِنْهُ قِيلَ : فَرَسْ اءَلْمَظُ إ ذا كانَ بِجَحْفَلَتِهِ شَيٍّْءُ مِنَ الْبَياضِ . ﴿٤٧٥﴾
و در حديثي از آن حضرت " ع " آمده است : ايمان آشكار مي شود به صورت " لمظه " اي در دل ، هر چه ايمان بيشتر شود ، اين لمظه بزرگتر گردد . شريف رضي گويد : " لمظه " مثل نقطه اي است سفيد و از اين معني است " فرس المظ " هنگامي كه بر پوزه اش سفيدي باشد . ﴿٤٧٥﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات