حکمت ها

حكمت : 468 وَ قَالَ ع : لِزِيَادِ بْنِ اءَبِيهِ وَ قَدِ اسْتَخْلَفَهُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَلَي فَارِسَ وَ اءَعْمَالِهَافِي كَلاَمٍ طَوِيلٍ كَانَ بَيْنَهُمَا ، نَهَاهُ فِيهِ عَنْ تَقَدُّمِ الْخَرَاجِ : اسْتَعْمِلِ الْعَدْلَ ، وَ احْذَرِ الْعَسْفَ وَ الْحَيْفَ ، فَإِنَّ الْعَسْفَ يَعُودُ بِالْجَلاَءِ وَ الْحَيْفَ يَدْعُو إِلَي السَّيْفِ . ﴿٤٦٨﴾

به زياد بن ابيه فرمود ، هنگامي كه او را به جاي عبد الله بن عباس به فارس واعمال آن مي فرستاد و اين سخن دراز است ، امام او را از گرفتن خراج پيش از موعد منع مي كند . ونيز مي گويد : عدالت را به كار بند و از ستم و بيداد حذر كن زيرا ستم رعيت را آواره مي كند و بيدادگري ، شمشير را فرا مي خواند . ﴿٤٦٨﴾