|
حكمت : 427 وَ قَالَ ع : مَا كَانَ اللَّهُ لِيَفْتَحَ عَلَي عَبْدٍ بَابَ الشُّكْرِ وَ يُغْلِقَ عَنْهُ بَابَ الزِّيَادَهِ وَ لاَ لِيَفْتَحَ عَلَي عَبْدٍ بَابَ الدُّعَاءِ وَ يُغْلِقَ عَنْهُ بَابَ الْإِجَابَهِ وَ لاَ لِيَفْتَحَ عَلَي عَبْدٍ بَابَ التَّوْبَهِ وَ يُغْلِقَ عَنْهُ بَابَ الْمَغْفِرَهِ . ﴿٤٢٧﴾
و فرمود " ع " نشود كه خدا در شكر را به روي بنده اي بگشايد ، در حالي كه ، در افزون شدن نعمت را به رويش بسته باشد . و نشود كه در توبه را بگشايد ، در حالي كه ، در آمرزش را بسته باشد . ﴿٤٢٧﴾ |
|