حکمت ها
حکمت - 41
|
حكمت : 41 وَ قَالَ ع فِي ذِكْرِ خَبّابِ بْنِ الْاءَرَتِّ : يَرْحَمُ اللَّهُ خَبَّابا فَلَقَدْ اءَسْلَمَ راغِبا ، وَ هاجَرَ طائِعا ، وَ قَنِعَ بِالْكَفافِ ، وَ رَضِيَ عَنِ اللَّهِ وَ عاشَ مُجاهِدا ، طُوبي لِمَنْ ذَكَرَ الْمَعادَ ، وَ عَمِلَ لِلْحِسابِ ، وَ قَنِعَ بِالْكَفافِ ، وَ رَضِيَ عَنِ اللَّهِ . ﴿٤١﴾
هنگامي كه از خبّاب بن الارت " 1 " ياد مي كرد چنين فرمود : خداوند خبّاب بن الارتّ را رحمت كند . به رغبت اسلام آورد و در عين اطاعت ، مهاجرت كرد و به آنچه روزيش داده بودند ، قناعت نمود و از خدا راضي بود و مجاهد زيست . خوشا به حال كسي كه همواره به ياد معاد باشد و براي روز حساب عمل كند و به آنچه روزيش داده اند ، قانع باشد و از خداي راضي . ﴿٤١﴾ |
|
