و فرمود " ع " روزي بر دو گونه است يكي آنكه تو در طلبش هستي و يكي آنكه او در طلب توست و اگر تو به سوي او نروي او به سوي تو خواهد آمد . پس ، اندوه سال خود را بر اندوه روز خود بار مكن كه هر روز ، هر چه تو را روزي مقرر كرده اند ، كفايت كند . اگر آن سال از عمر تو باشد ، خداي تعالي در هر روز كه مي آيد ، آنچه قسمت تو ساخته به تو عطا خواهد كرد . و اگر آن سال از عمر تو نباشد پس چرا بايد اندوه چيزي را بخوري كه از آن تو نيست در آنچه روزي توست هيچ خواهنده اي بر تو پيشي نگيرد و هيچ غلبه كننده اي بر تو غالب نشود و آنچه براي تو مقدر شده ، در رسيدن به تو ، درنگ نكند . رضي گويد : اين سخن پيش از اين در اين باب آمده است ، ولي در اينجا واضحتر و مشروحتر بيان شده . از آنرو آن را دوباره آورديم ، آنسان ، كه در آغاز كتاب مقرر داشته بوديم . ﴿٣٧١﴾