حكمت : 365 لِقِتَالِ الْحَجَّاجِ مَعَ ابْنِ الْاءَشْعَثِ اءَنَّهُ قَالَ فِيمَا كَانَ يَحُضُّ بِهِ النَّاسَ عَلَي الْجِهَادِ : إِنِّي سَمِعْتُ عَلِيّا - رَفَعَ اللَّهُ دَرَجَتَهُ فِي الصَّالِحِينَ وَ اءَثَابَهُ ثَوَابَ الشُّهَدَاءِ وَ الصِّدِّيقِينَ يَقُولُ يَوْمَ لَقِينَا اءَهْلَ الشَّامِ : اءَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ ، إِنَّهُ مَنْ رَاءَي عُدْوَانا يُعْمَلُ بِهِ ، وَ مُنْكَرا يُدْعَي إِلَيْهِ ، فَاءَنْكَرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وَ بَرِئَ ، وَ مَنْ اءَنْكَرَهُ بِلِسَانِهِ فَقَدْ اءُجِرَ وَ هُوَ اءَفْضَلُ مِنْ صَاحِبِهِ وَ مَنْ اءَنْكَرَهُ بِالسَّيْفِ لِتَكُونَ كَلِمَهُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَ كَلِمَهُ الظَّالِمِينَ هِيَ السُّفْلَي ، فَذَلِكَ الَّذِي اءَصَابَ سَبِيلَ الْهُدَي ، وَ قَامَ عَلَي الطَّرِيقِ ، وَ نَوَّرَ فِي قَلْبِهِ الْيَقِينُ . ﴿٣٦٥﴾
محمد بن جرير طبري در تاريخ خود از عبد الرحمان بن ابي ليلي فقيه روايت كند ، " و اين عبدالرحمان از آنان بود كه با ابن اشعث به جنگ حجاج رفت " كه او هنگامي كه مردم را به جهاد باحجاج تحريض مي كرد ، گفت كه شنيدم كه علي كه خدا را درجت او را در ميان صالحان فرا بردو ثواب شهيدان و صديقانش عطا كند در روزي كه با مردم شام روبرو شديم ، مي فرمود : اي مؤ منان ، كسي كه ببيند كه بر مردم ستم مي كنند يا آنها را به منكري فرا مي خوانند و او در دل انكار كند ، سالم مانده و مبرّا از گناه . و هر كه آن را به زبان انكار كند ، از ثواب بهره يابد و او از آنكه تنها به دل انكار كرده ، برتر است و آنكه انكار خود را با شمشير اعلام دارد تا سخن حق بالا گيرد و سخن باطل روي در نشيب نهد ، كسي است كه راه رستگاري را يافته و بر آن قيام نموده و نور يقين در قلبش درخشيده است . لمات قصار حضرت عليه السلام صار حضرت عليه السلا لمات قصار حضرت عليه السلام ار حضرت عليه السلام ﴿٣٦٥﴾