حكمت : 363 وَ قَالَ ع : لاَ شَرَفَ اءَعْلَي مِنَ الْإِسْلاَمِ ، وَ لاَ عِزَّ اءَعَزُّ مِنَ التَّقْوَي ، وَ لاَ مَعْقِلَ اءَحْصَنُ مِنَ الْوَرَعِ ، وَ لاَ شَفِيعَ اءَنْجَحُ مِنَ التَّوْبَهِ ، وَ لاَ كَنْزَ اءَغْنَي مِنَ الْقَنَاعَهِ ، وَ لاَ مَالَ اءَذْهَبُ لِلْفَاقَهِ مِنَ الرِّضَي بِالْقُوتِ ، وَ مَنِ اقْتَصَرَ عَلَي بُلْغَهِ الْكَفَافِ فَقَدِ انْتَظَمَ الرَّاحَهَ ، وَ تَبَوَّاءَ خَفْضَ الدَّعَهِ ، وَ الرَّغْبَهُ مِفْتَاحُ النَّصَبِ ، وَ مَطِيَّهُ التَّعَبِ ، وَ الْحِرْصُ وَ الْكِبْرُ وَ الْحَسَدُ دَوَاعٍ إِلَي التَّقَحُّمِ فِي الذُّنُوبِ ، وَ الشَّرُّ جَامِعُ مَسَاوِئِ الْعُيُوبِ . ﴿٣٦٣﴾
و فرمود " ع " هيچ شرفي ، برتر از اسلام نيست و هيچ عزتي ، فراتر از پرهيزگاري نيست و هيچ پناهگاهي ، بهتر از پارسايي نيست و هيچ شفيعي ، پيروزمندتر از توبه نيست و هيچ گنجي ، توانگرتر از قناعت نيست و هيچ ثروتي ، نيكوتر از خشنودي به روزي روزانه ، تهي دستي را نزدايد . هر كس به كفافي كه او را داده اند ، بسنده كند ، به آسودگي ، پيوسته است و در سايه امن و راحت جاي گرفته . خواهشهاي نفساني كليد رنجها و مركب خستگيهاست . حرص و تكبر و حسد ، آدمي را به فرو افتادن در ورطه گناهان فرا مي خوانند . و بدكاري ، جامع همه زشتيهاست . ﴿٣٦٣﴾