خانه

حکمت ها

حکمت - 341
حكمت : 341 وَ قَالَ ع : مَنْ نَظَرَ فِي عَيْبِ نَفْسِهِ اشْتَغَلَ عَنْ عَيْبِ غَيْرِهِ ، وَ مَنْ رَضِيَ بِرِزْقِ اللَّهِ لَمْ يَحْزَنْ عَلَي مَا فَاتَهُ ، وَ مَنْ سَلَّ سَيْفَ الْبَغْيِ قُتِلَ بِهِ ، وَ مَنْ كَابَدَ الْاءُمُورَ عَطِبَ ، وَ مَنِ اقْتَحَمَ اللُّجَجَ غَرِقَ ، وَ مَنْ دَخَلَ مَدَاخِلَ السُّوءِ اتُّهِمَ وَ مَنْ كَثُرَ كَلاَمُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ وَ مَنْ كَثُرَ خَطَؤُهُ قَلَّ حَيَاؤُهُ ، وَ مَنْ قَلَّ حَيَاؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ ، وَ مَنْ قَلَّ وَرَعُهُ مَاتَ قَلْبُهُ ، وَ مَنْ مَاتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النَّارَ وَ مَنْ نَظَرَ فِي عُيُوبِ النَّاسِ فَاءَنْكَرَهَا ثُمَّ رَضِيَهَا لِنَفْسِهِ فَذَلِكَ الْاءَحْمَقُ بِعَيْنِهِ ، وَالْقَنَاعَهُ مَالٌ لاَ يَنْفَدُ ، وَ مَنْ اءَكْثَرَ مِنْ ذِكْرِ الْمَوْتِ رَضِيَ مِنَ الدُّنْيَا بِالْيَسِيرِ وَ مَنْ عَلِمَ اءَنَّ كَلاَمَهُ مِنْ عَمَلِهِ قَلَّ كَلاَمُهُ إِلا فِيمَا يَعْنِيهِ . ﴿٣٤١﴾
و فرمود " ع " هر كه به عيب خود نگريست از نگريستن در عيب ديگران بازماند هر كه به روزيي كه خدا به او داده ، خرسند باشد ، بر آنچه از دستش رفته ، محزون نگردد . هر كه تيغ ستم بيرون كشد ، سرانجام ، خونش به آن بريزد . هر كه با كارها پنجه در افكند هلاك شود . هر كه خود را به گردابها افكند ، غرق گردد . هر كه به جايهاي ناشايست قدم نهد ، متهم شود . هر كه سخنش بسيار باشد ، خطاهايش بسيار باشد و هر كه خطايش افزونتر ، آزرمش كمتر و هر كه آزرمش كم باشد ، پارساييش اندك بود و هر كه پارساييش اندك باشد ، قلبش بميرد و هر كه قلبش بميرد به آتش دوزخ داخل گردد . هر كه به عيبهاي مردم بنگرد و آنها را ناخوش دارد ، ولي خود مرتكب آنها گردد ، بي ترديد احمق است . قناعت ثروتي است پايان ناپذير . هر كه فراوان ياد مرگ كند ، به اندكي از دنيا راضي باشد و هر كه بداند گفتارش همان كردار اوست ، در آنچه به كارش نيايد چيزي نگويد . ﴿٣٤١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات