حكمت : 335 وَ قَالَ ع : الْاءَقَاوِيلُ مَحْفُوظَهٌ ، وَ السَّرَائِرُ مَبْلُوَّهٌ وَ كُلُّ نَفْسٍ بِم ا كَسَبَتْ رَهِينَهٌ وَ النَّاسُ مَنْقُوصُونَ مَدْخُولُونَ إِلا مَنْ عَصَمَ اللَّهُ ، سَائِلُهُمْ مُتَعَنِّتٌ وَ مُجِيبُهُمْ مُتَكَلِّفٌ ، يَكَادُ اءَفْضَلُهُمْ رَاءْيا يَرُدُّهُ عَنْ فَضْلِ رَاءْيِهِ الرِّضَي وَ السُّخْطُ ، وَ يَكَادُ اءَصْلَبُهُمْ عُودا تَنْكَؤُهُ اللَّحْظَهُ ، وَ تَسْتَحِيلُهُ الْكَلِمَهُ الْوَاحِدَهُ . ﴿٣٣٥﴾
و فرمود " ع " گفته ها نوشته شده و رازها آشكار گشته و هر كس در گرو كاري است كه كرده . مردم ، ناقصان اند و معيوبان ، مگر آنكه خدايش در امان دارد . آنكه مي پرسد ، قصد آزار دارد و آنكه پاسخ مي دهد به تكلّف دهد . كسي را كه انديشه برتر است ، خشنودي يا خشم ديگرانش از انديشه اش منصرف دارد . آنكه از همه پايدارتر و سخت تر مي نمايد ، بسا از نيم نگاهي آزرده گردد يا به يك سخن دگرگون شود . ﴿٣٣٥﴾