حکمت ها

حكمت : 263 وَرُوِيَ اءَنَّهُ ع : رُفِعَ إِلَيْهِ رَجُلاَنِ سَرَقَا مِنْ مَالِ اللَّهِ ، اءَحَدُهُمَا عَبْدٌ مِنْ مَالِ اللَّهِ وَ الْآخَرُ مِنْ عُرْضِالنَّاسِ . فَقَالَ : اءَمَّا هَذَا فَهُوَ مِنْ مَالِ اللَّهِ وَ لاَ حَدَّ عَلَيْهِ ، مَالُ اللَّهِ اءَكَلَ بَعْضُهُ بَعْضا ، وَ اءَمَّا الْآخَرُ فَعَلَيْهِ الْحَدُّ ، فَقَطَعَ يَدَهُ . ﴿٢٦٣﴾

گويند دو مرد را نزد او آوردند كه از مال خدا دزدي كرده بودند . يكي از آن دو ، برده اي بود ازآن بيت المال مسلمانان و ديگري ، برده اي بود از آن يكي از مردم . فرمود : آن كه از بيت المال است ، حدي بر او نيست ، زيرا برخي از مال خدا را برخي از مال خدا خورده است . اما ديگري را بايد حد زد . و دستش را بريد . ﴿٢٦٣﴾