حکمت ها

حكمت : 252 وَ قَالَ ع : كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْهِ ، وَ مَغْرُورٍ بِالسَّتْرِ عَلَيْهِ ، وَ مَفْتُونٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فِيهِ ، وَ مَا ابْتَلَي اللَّهُ سُبْحَانَهُ اءَحَدا بِمِثْلِ الْإِمْلاَءِ لَهُ . قال الرضي : وَ قَدْ مَضي هذا الْكَلامُ فيما تَقَدِّمَ اِ لا اءَنَّ فِيه هاهُنا زِيادَهً جَيِّدَهً مُفِيدَهً . ﴿٢٥٢﴾

و فرمود " ع " چه بسيار كسان كه خداوند در حقشان نيكي كند تا بيازمايدشان و چه بسيار كسان كه چون خداوند گناهانشان پوشيده دارد ، مغرور شوند و چه بسيار كسان كه خداوند نام نيكشان را بر زبانها اندازد و فريفته شوند ، خداوند كسي را همانند آنكه در نافرماني مهلتش داد ، مورد آزمايش قرار نداده است . اين سخن پيش از اين گذشت و در اينجا با افزونيهايي نيكو و سودمند مكرر شد . ﴿٢٥٢﴾