حکمت ها

حكمت : 181 وَ قَالَ ع : وَا عَجَبَا اءَ تَكُونُ الْخِلاَفَهُ بِالصَّحَابَهِ ، وَ لا تَكُونُ بِالصَّحابَهِ وَ الْقَرَابَهِ ؟! وَ رُوِيٍَّ لَهُ شِعْرُ في هذا الْمَعْني وَ هُوَ : فَإِنْ كُنْتَ بِالشُّوري مَلَكْتَ اءُمُورَهُمْ فَكَيْفَ بِهذا وَ المُشِيرُونَ غُيِّبُ وِ إِنْ كُنْتُ بِالْقُرْبي حَجَجْتَ خَصِيمَهُمْ فَغَيْرُكَ اءَوْلي بِالنَّبِيٍِّّ وِ اءَقْرِبُ ﴿١٨١﴾

و فرمود " ع " شگفتا ، آيا خلافت به سبب مصاحبت با پيامبر تواند بود و به سبب مصاحبت و خويشاوندي او نتواند بود ؟ و در اين معني شعري از آن امام " ع " نقل شده است : " اگر به شورا كار آنان را به دست گرفته اي ، چگونه شورايي بود كه صاحبان راءي و مشورت در آن حاضر نبودند . و اگر به دستاويز خويشاوندي بر خصمان خود حجت آورده اي ، ديگران به پيامبر " ص " از تو نزديكتر بوده اند " ﴿١٨١﴾