حکمت ها

حكمت : 112 وَ قَالَ ع : كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْهِ وَ مَغْرُورٍ بِالسَّتْرِ عَلَيْهِ وَ مَفْتُونٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فِيهِ وَ مَا ابْتَلَي اللَّهُ اءَحَدا بِمِثْلِ الْإِمْلاَءِ لَهُ . ﴿١١٢﴾

و فرمود " ع " بسا كسا كه با احسان و نعمت خداوندي كم كم به عذاب او نزديك شود . با پوشيده داشتن گناهش فريب مي خورد و از اينكه ، مردم او را به نيكي ياد مي كنند ، فريفته گردد . خداوند ، هيچكس را به چيزي چون مهلت دادن به او ، نيازموده است . ﴿١١٢﴾