نامه ها
نامه - 76
|
و من وصيه له ع لَعَبْدِ اللَه بْنِ الْعَبَاسِ ، عِنْدَ اسْتِخْلافِهِ إ يَاهُ عَلَي الْبَصرَهِ : سَعِ النَّاسَ بِوَجْهِكَ وَ مَجْلِسِكَ وَ حُكْمِكَ ، وَ إِيَّاكَ وَ الْغَضَبَ فَإِنَّهُ طَيْرَهٌ مِنَ الشَّيْطَانِ ، وَ اعْلَمْ اءَنَّ مَا قَرَّبَكَ مِنَ اللَّهِ يُبَاعِدُكَ مِنَ النَّارِ ، وَ مَا بَاعَدَكَ مِنَ اللَّهِ يُقَرِّبُكَ مِنَ النَّارِ . ﴿١﴾
با مردم گشاده رو باش ، آنگاه كه به مجلست در آيند و آنگاه كه درباره آنها حكمي كني . از خشم بپرهيز كه خشم نشان سبك مغزي از سوي شيطان است و بدان كه هر چه تو را به خدا نزديك مي كند ، از آتش دور مي سازد و آنچه از خدا دور مي سازد به آتش نزديك مي كند . ﴿١﴾ |
|
