نامه ها

و من حلف له ع كَتَبَهُ بَيْنَ رَبِيعَهَ وَ الْيَمنِ ، وَ نُقِلَ مِنْ خَطَّ هِشامِ بْنِ الْكَلْبِيٍَّّ : هَذَا مَا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ اءَهْلُ الْيَمَنِ حَاضِرُهَا وَ بَادِيهَا ، وَ رَبِيعَهُ حَاضِرُهَا وَ بَادِيهَا اءَنَّهُمْ عَلَي كِتَابِ اللَّهِ ، يَدْعُونَ إِلَيْهِ ، وَ يَأْمُرُونَ بِهِ ، وَ يُجِيبُونَ مَنْ دَعَا إِلَيْهِ وَ اءَمَرَ بِهِ ، لاَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنا ، وَ لاَ يَرْضَوْنَ بِهِ بَدَلاً ، وَ اءَنَّهُمْ يَدٌ وَاحِدَهٌ عَلَي مَنْ خَالَفَ ذَلِكَ وَ تَرَكَهُ ، اءَنْصَارٌ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ، دَعْوَتُهُمْ وَاحِدَهٌ ، لاَ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ لِمَعْتَبَهِ عَاتِبٍ ، وَ لاَ لِغَضَبِ غَاضِبٍ ، وَ لاَ لاِسْتِذْلاَلِ قَوْمٍ قَوْما ، وَ لاَ لِمَسَبَّهِ قَوْمٍ قَوْما عَلَي ذَلِكَ شَاهِدُهُمْ وَ غَائِبُهُمْ وَ سَفِيهُهُمْ وَ عَالِمُهُمْ وَ حَلِيمُهُمْ وَ جَاهِلُهُمْ ، ثُمَّ إِنَّ عَلَيْهِمْ بِذَلِكَ عَهْدَ اللَّهِ وَ مِيثَاقَهُ إِنَّ عَهْدَ اللَّهِ كَانَ مَسْئُولاً . وَ كَتَبَ : عَلِيُّ بْنُ اءَبِي طَالِبٍ . ﴿١﴾

اين پيمان نامه اي است كه اهل يمن و مردم ربيعه ، چه آنها كه شهرنشين اند ، و چه آنها كه بيابان نشين اند ، بر آن توافق كرده اند كه از كتاب خدا پيروي كنند و مردم را به آن فرا خوانند و از مردم بخواهند كه آن را بپذيرند . و هر كس را كه به كتاب خدا دعوت كند و بدان فرمان دهد ، اجابت كنند . و در برابر اين كار مزدي نطلبند و جز به آن به كار ديگر خرسند نشوند . و بر ضد كسي كه اين پيمان بشكند يا آن را ترك گويد ، دست به دست هم دهند . و يار و مددكار يكديگر باشند و سخنشان يكي شود ، و عهد خود را به سبب سرزنش يا خشم اين و آن يا به سبب خوار ساختن و دشنام دادن گروهي گروه ديگر را ، نشكنند . و بر آن گواه است ، آنكه از ايشان حاضر است يا غايب است و هر كه سفيه است يا داناست و هر كه بردبار است و هر كه نادان است . عهد و پيمان خدا در اين عهد نامه بر عهده شماست و از پيمان خدا سؤ ال خواهند كرد . نوشت آن را علي بن ابي طالب . ﴿١﴾