نامه ها

و من كتاب له ع إ لي سَلْمانَ الْفارِسِي رَحِمَهُ اللّهُ قَبْلَ اءَيّامِ خِلافَتِهِ : اءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنَّمَا مَثَلُ الدُّنْيَا مَثَلُ الْحَيَّهِ ، لَيِّنٌ مَسُّهَا ، قَاتِلٌ سَمُّهَا ، فَاءَعْرِضْ عَمَّا يُعْجِبُكَ فِيهَا لِقِلَّهِ مَا يَصْحَبُكَ مِنْهَا ، وَ ضَعْ عَنْكَ هُمُومَهَا لِمَا اءَيْقَنْتَ بِهِ مِنْ فِرَاقِهَا وَ تَصَرُّفِ حَالاَتِهَا ، وَ كُنْ آنَسَ مَا تَكُونُ بِهَا اءَحْذَرَ مَا تَكُونُ مِنْهَا ، فَإِنَّ صَاحِبَهَا كُلَّمَا اطْمَاءَنَّ فِيهَا إِلَي سُرُورٍ اءَشْخَصَتْهُ عَنْهُ إِلَي مَحْذُورٍ ، اءَوْ إِلَي إِينَاسٍ اءَزَالَتْهُ عَنْهُ إِلَي إِيحَاشٍ وَالسَّلاَمُ . ﴿١﴾

اما بعد ، اين دنيا همانند مار است كه چون دست بر او كشند ، نرم آيد ، ولي زهرش كشنده است . از هر چه در اين دنيا شادمانت مي دارد ، رخ برتاب . زيرا اندكي از آن با تو همراه ماند . اندوه دنيا از دل به در كن ، زيرا به جدايي دنيا از خود يقين داري . هر چه انس تو به دنيا افزون شود بايد كه بيشتر از آن حذر كني . زيرا دنيا دار ، هر گاه به شادمانيي دلبستگي يابد ، دنيا او را از آن شادماني به بلايي مي كشاند . و هر گاه انس گرفتنش موجب آرميدن گردد او را از آن حال به ترس و هراس مي افكند . والسلام . ﴿١﴾