نامه ها

و من كتاب له ع إ لَيهِ اءيْضا : اءَمَّا بَعْدُ ، فَقَدْ آنَ لَكَ اءَنْ تَنْتَفِعَ بِاللَّمْحِ الْبَاصِرِ مِنْ عِيَانِ الْاءُمُورِ ، فَلَقَدْ سَلَكْتَ مَدَارِجَ اءَسْلاَفِكَ بِادِّعَائِكَ الْاءَبَاطِيلَ ، وَاقْتِحَامِكَ غُرُورَ الْمَيْنِ وَالْاءَكَاذِيبِ ، وَ بِانْتِحَالِكَ مَا قَدْ عَلاَ عَنْكَ ، وَابْتِزَازِكَ لِمَا قَدِ اخْتُزِنَ دُونَكَ ، فِرَارا مِنَ الْحَقِّ وَ جُحُودا لِمَا هُوَ اءَلْزَمُ لَكَ مِنْ لَحْمِكَ وَ دَمِكَ ، مِمَّا قَدْ وَعَاهُ سَمْعُكَ ، وَ مُلِئَ بِهِ صَدْرُكَ . فَمَا ذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلا الضَّلاَلُ ، وَ بَعْدَ الْبَيَانِ إِلا اللَّبْسُ ، فَاحْذَرِ الشُّبْهَهَ وَاشْتِمَالَهَا عَلَي لُبْسَتِهَا ، فَإِنَّ الْفِتْنَهَ طَالَمَا اءَغْدَفَتْ جَلاَبِيبَهَا ، وَ اءَغْشَتِ الْاءَبْصَارَ ظُلْمَتُهَا . وَ قَدْ اءَتَانِي كِتَابٌ مِنْكَ ذُو اءَفَانِينَ مِنَ الْقَوْلِ ضَعُفَتْ قُوَاهَا عَنِ السِّلْمِ ، وَ اءَسَاطِيرَ لَمْ يَحُكْهَا مِنْكَ عِلْمٌ وَ لاَ حِلْمٌ ، اءَصْبَحْتَ مِنْهَا كَالْخَائِضِ فِي الدَّهَاسِ ، وَالْخَابِطِ فِي الدِّيمَاسِ ، وَ تَرَقَّيْتَ إِلَي مَرْقَبَهٍ بَعِيدَهِ الْمَرَامِ ، نَازِحَهِ الْاءَعْلاَمِ ، تَقْصُرُ دُونَهَا الْاءَنُوقُ ، وَ يُحَاذَي بِهَا الْعَيُّوقُ . وَ حَاشَ لِلَّهِ اءَنْ تَلِيَ لِلْمُسْلِمِينَ بَعْدِي صَدْرا اءَوْ وِرْدا ، اءَوْ اءُجْرِيَ لَكَ عَلَي اءَحَدٍ مِنْهُمْ عَقْدا اءَوْ عَهْدا ، فَمِنَ الْآنَ فَتَدَارَكْ نَفْسَكَ وَانْظُرْ لَهَا ، فَإِنَّكَ إِنْ فَرَّطْتَ حَتَّي يَنْهَدَ إِلَيْكَ عِبَادُ اللَّهِ اءُرْتِجَتْ عَلَيْكَ الْاءُمُورُ ، وَ مُنِعْتَ اءَمْرا هُوَ مِنْكَ الْيَوْمَ مَقْبُولٌ ، وَالسَّلاَمُ . ﴿١﴾

اما بعد ، وقت آن رسيده كه ديده بصيرت بگشايي و از آنچه عيان است ، منتفع شوي . اما تو به همان راهي كه گذشتگانت مي رفتند ، قدم نهادي و دعويهاي باطل كردي . مشتي دروغ برساخته اي و در اذهان عوام انداخته اي . مقامي به خود بستي كه از شاءن تو بس برتر است و چيزي را كه براي ديگران اندوخته شده بود ، بربودي . به جهت فرار از حق ، بيعتي را كه از گوشت و خونت بر تو لازمتر است ، انكار كردي و آنچه را كه هنوز گوش تو از آن پر و سينه ات از آن انباشته است ، ناشنيده انگاشتي . بعد از حق ، جز گمراهي آشكار چه تواند بود و بعد از صراحت ، جز آميختن حق به باطل چه توان يافت . پس حذر كن از شبهت و از آميختن آن به حق و باطل بپرهيز . كه زمان درازي است كه فتنه پرده هاي خود آويخته و ظلمت آن ديدگان را كور ساخته است . نامه اي از تو به من رسيد ، سراسر سخن پردازي و مبهم و مغشوش ، در آشتي جويي ، سست و ناتوان . افسانه هايي كه در بافتن آن نه دانشي به كار رفته و نه خردي . همانند كسي شده اي كه بر روي ريگ روان راه مي سپرد يا در بياباني تاريك ، بي آنكه راه را بشناسد ، گام برمي دارد . مي خواهي به جايي فرا روي كه براي تو دست نايافتني است و به راهي روي كه نشانه هايش ناپيداست . عقابان بلند پرواز به اوج آن نتوانند رسيد كه در بلندي همبر عيوق است . پناه مي برم به خدا ، كه پس از من بست و گشاد كارهاي مسلمانان را تو بر دست گيري . يا تو را منصبي دهم كه با يكي از آنها عقدي تواني بست يا پيماني تواني نهاد . پس ، هم اكنون ، در پي چاره كار خويش باش كه اگر تقصير و كوتاهي كني ، بندگان خدا به سوي تو بسيج شوند و درهاي چاره به رويت بسته گردد ، و آنچه امروز از تو مي پذيرند ، ديگر نخواهند پذيرفت . والسلام . ﴿١﴾