خانه

نامه ها

نامه - 62
و من كتاب له ع إ لي اءَهْلِ مِصْرَ مَعَ مالِكِ الا شْتَرِ رَحِمَهُ اللّهُ لَمَا وَلاهُ إ مارَتَها : اءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بَعَثَ مُحَمَّدا ص نَذِيرا لِلْعَالَمِينَ ، وَ مُهَيْمِنا عَلَي الْمُرْسَلِينَ ، فَلَمَّا مَضَي ص تَنَازَعَ الْمُسْلِمُونَ الْاءَمْرَ مِنْ بَعْدِهِ . فَوَاللَّهِ مَا كَانَ يُلْقَي فِي رُوعِي ، وَ لاَ يَخْطُرُ بِبَالِي اءَنَّ الْعَرَبَ تُزْعِجُ هَذَا الْاءَمْرَ مِنْ بَعْدِهِ ص عَنْ اءَهْلِ بَيْتِهِ ، وَ لاَ اءَنَّهُمْ مُنَحُّوهُ عَنِّي مِنْ بَعْدِهِ فَمَا رَاعَنِي إِلا انْثِيَالُ النَّاسِ عَلَي فُلاَنٍ يُبَايِعُونَهُ فَاءَمْسَكْتُ يَدِي حَتَّي رَاءَيْتُ رَاجِعَهَ النَّاسِ قَدْ رَجَعَتْ عَنِ الْإِسْلاَمِ يَدْعُونَ إِلَي مَحْقِ دَيْنِ مُحَمَّدٍ صلي الله عليه وآله . فَخَشِيتُ إِنْ لَمْ اءَنْصُرِ الْإِسْلاَمَ وَ اءَهْلَهُ اءَنْ اءَرَي فِيهِ ثَلْما اءَوْ هَدْما تَكُونُ الْمُصِيبَهُ بِهِ عَلَيَّ اءَعْظَمَ مِنْ فَوْتِ وِلاَيَتِكُمُ الَّتِي إِنَّمَا هِيَ مَتَاعُ اءَيَّامٍ قَلاَئِلَ يَزُولُ مِنْهَا مَا كَانَ كَمَا يَزُولُ السَّرَابُ ، اءَوْ كَمَا يَتَقَشَّعُ السَّحَابُ ، فَنَهَضْتُ فِي تِلْكَ الْاءَحْدَاثِ حَتَّي زَاحَ الْبَاطِلُ وَ زَهَقَ ، وَاطْمَاءَنَّ الدِّينُ وَ تَنَهْنَهَ . وَ مِنْ هَذا الْكِتابِ : إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ لَقِيتُهُمْ وَاحِدا وَ هُمْ طِلاَعُ الْاءَرْضِ كُلِّهَا مَا بَالَيْتُ وَ لاَ اسْتَوْحَشْتُ ، وَ إِنِّي مِنْ ضَلاَلِهِمُ الَّذِي هُمْ فِيهِ وَالْهُدَي الَّذِي اءَنَا عَلَيْهِ لَعَلَي بَصِيرَهٍ مِنْ نَفْسِي وَ يَقِينٍ مِنْ رَبِّي ، وَ إِنِّي إِلَي لِقَاءِ اللَّهِ لَمُشْتَاقٌ ، وَ لِحُسْنِ ثَوَابِهِ لَمُنْتَظِرٌ رَاجٍ ، وَ لَكِنَّنِي آسَي اءَنْ يَلِيَ اءَمْرَ هَذِهِ الْاءُمَّهِ سُفَهَاؤُهَا وَ فُجَّارُهَا ، فَيَتَّخِذُوا مَالَ اللَّهِ دُوَلاً ، وَ عِبَادَهُ خَوَلاً ، وَالصَّالِحِينَ حَرْبا ، وَالْفَاسِقِينَ حِزْبا ، فَإِنَّ مِنْهُمُ الَّذِي شَرِبَ فِيكُمُ الْحَرَامَ وَ جُلِدَ حَدّا فِي الْإِسْلاَمِ ، وَ إِنَّ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ يُسْلِمْ حَتَّي رُضِخَتْ لَهُ عَلَي الْإِسْلاَمِ الرَّضَائِخُ ، فَلَوْ لاَ ذَلِكَ مَا اءَكْثَرْتُ تَاءْلِيبَكُمْ وَ تَاءْنِيبَكُمْ وَ جَمْعَكُمْ وَ تَحْرِيضَكُمْ ، وَ لَتَرَكْتُكُمْ إِذْ اءَبَيْتُمْ وَ وَنَيْتُمْ . اءَ لاَ تَرَوْنَ إِلَي اءَطْرَافِكُمْ قَدِانْتَقَصَتْ وَ إِلَي اءَمْصَارِكُمْ قَدِافْتُتِحَتْ ، وَ إِلَي مَمَالِكِكُمْ تُزْوَي ، وَ إِلَي بِلاَدِكُمْ تُغْزَي ؟! انْفِرُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ إِلَي قِتَالِ عَدُوِّكُمْ ، وَ لاَ تَثَّاقَلُوا إِلَي الْاءَرْضِ فَتُقِرُّوا بِالْخَسْفِ ، وَ تَبُؤُوا بِالذُّلِّ وَ يَكُونَ نَصِيبُكُمُ الْاءَخَسَّ ، وَ إِنَّ اءَخَا الْحَرْبِ الْاءَرِقُ ، وَ مَنْ نَامَ لَمْ يُنَمْ عَنْهُ ، وَالسَّلاَمُ . ﴿١﴾
اما بعد . خداوند سبحان محمد " صلي الله عليه و آله " را فرستاد تا مردم جهان را بيم دهد و گواه بر پيامبران باشد . چون رسول الله " ص " درگذشت ، مسلمانان در امر خلافت به نزاع پرداختند . به خدا سوگند ، هرگز در خاطرم نمي گذشت كه عرب پس از رحلت محمد " صلي الله عليه و آله " خلافت را از اهل بيت او به ديگري واگذارد ، يا مرا پس از او از جانشينيش باز دارد و مرا به رنج نيفكند جز شتافتن مردم به سوي فلان و بيعت كردن با او . من چندي از بيعت دست باز داشتم ، تا آنكه ديدم گروهي از مردم از اسلام برمي گردند و مي خواهند دين محمد " ص " را از بن بر افكنند . ترسيدم كه اگر اسلام و مسلمانان را ياري ندهم در دين رخنه اي يا ويرانيي خواهم ديد كه براي من مصيبت بارتر از فوت شدن حكومت كردن بر شما بود . آن هم حكومتي كه اندك روزهايي بيش نپايد و چون سراب زايل گردد ، يا همانند ابرهايي كه هنوز به هم نپيوسته پراكنده شوند . در گير و دار آن حوادث از جاي برخاستم تا باطل نيست و نابود شد و دين بر جاي خود آرام گرفت و استواري يافت . از اين نامه : به خدا سوگند ، اگر با ايشان روبرو شوم ، من تنها باشم و آنها روي زمين را پر كنند ، نه باك دارم و نه هراس ، زيرا به آن گمراهيي كه آنان در آن غرقه اند و آن هدايتي كه خود بدان آراسته ام ، نيك آگاهم . و از جانب پروردگارم با يقين همراهم . من به ديدار خداوند و ثواب نيكويي كه مرا ارزاني دارد ، اميد بسته ام و منتظر آن هستم . ولي اندوه من از اين است كه مشتي بيخردان و تبهكاران اين امت حكومت " 44 " را به دست گيرند و مال خدا را ميان خود دست به دست گردانند و بندگان خدا را به خدمت گيرند و با نيكان در پيكار شوند و فاسقان را ياران خود سازند . از آنان كسي است " 45 " كه در ميان شما حرام مي نوشد ، حتي بر او حد اسلام جاري شده و كسي است كه تا اندك مالي نستد به اسلام نگرويد . اگر نه از حكومت اينان بر شما بيم داشتم ، هرگز شما را بر نمي انگيختم و سرزنش نمي كردم و فرا نمي خواندم و تحريضتان نمي نمودم ، بلكه تا سر بر مي تافتيد يا سستي به خرج مي داديد ، رهايتان مي كردم . آيا نمي بينيد سرزمينهايي را كه در تصرف داشتيد ، نقصان يافته و شهرهايتان ، يك يك ، فتح مي شود و كشورهايتان از دست مي رود و بلادتان مورد حمله و هجوم دشمن قرار گرفته است . روي به رزم دشمنانتان نهيد . خدايتان بيامرزد . در خانه ها درنگ مكنيد كه به ستم گرفتار خواهيد شد و به خواري خواهيد افتاد و نصيبتان اندك خواهد شد . مردان سلحشور همواره بيدارند كه هر كه خود به خواب رود ، دشمنش به خواب نرفته است . والسلام . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات