نامه ها

و من كتاب له ع إ لي كُمَيْلِ بْنِ زِيادٍ النَّخَعِيٍَّّ وَ هُوَ عامِلُهُ عَلي هِيتٍ ، يُنْكِرُ عَلَيْهِ تَرْكَهُ دَفْعَ مَنْيَجْتازُ بِه مِنْ جَينْشِ الْعَدُوَّ طالِبا لِلْغارَهِ : اءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنَّ تَضْيِيعَ الْمَرْءِ مَا وُلِّيَ ، وَ تَكَلُّفَهُ مَا كُفِيَ ، لَعَجْزٌ حَاضِرٌ وَ رَاءْيٌ مُتَبَّرٌ وَ إِنَّ تَعَاطِيَكَ الْغَارَهَ عَلَي اءَهْلِ قِرْقِيسِيَا وَ تَعْطِيلَكَ مَسَالِحَكَ الَّتِي وَلَّيْنَاكَ ، لَيْسَ لَهَا مَنْ يَمْنَعُهَا وَ لاَ يَرُدُّ الْجَيْشَ عَنْهَا ، لَرَاءْيٌ شَعَاعٌ ، فَقَدْ صِرْتَ جِسْرا لِمَنْ اءَرَادَ الْغَارَهَ مِنْ اءَعْدَائِكَ عَلَي اءَوْلِيَائِكَ غَيْرَ شَدِيدِ الْمَنْكِبِ ، وَ لاَ مَهِيبِ الْجَانِبِ ، وَ لاَ سَادِّ ثُغْرَهً ، وَ لاَ كَاسِرٍ لِعَدُوِّ شَوْكَهً ، وَ لاَ مُغْنٍ عَنْ اءَهْلِ مِصْرِهِ ، وَ لاَ مُجْزٍ عَنْ اءَمِيرِهِ ، وَالسَّلامُ . ﴿١﴾

اما بعد . كسي كه كاري را كه بر عهده او گذاشته اند تباه سازد و به كاري كه انجام دادنش بر عهده ديگران است ، بپردازد ، ناتوان مردي است با انديشه اي ناقص . تاخت و تاز كردنت بر قرقيسيا و رها كردن مرزهايي كه تو را به حفظ آنها فرمان داده ايم ، به گونه اي كه كس آنها را پاس ندارد و لشكر دشمن را از آن منع نكند ، نشان نارسايي انديشه توست . توبه مثابه پلي شده اي كه هر كس از دشمنانت بخواهد بر دوستانت تاخت آورد ، از آن پل مي گذرد . چگونه است كه تو را توان هيچ كاري نيست و كس را از مهابت تو بيمي به دل نيست . مرزي را نتواني بست و بر شوكت دشمن شكست نتواني آورد . نه نياز مردم شهر را بر مي آوري و نه فرمانده خود را خشنود تواني ساخت . والسلام . ﴿١﴾