خانه

نامه ها

نامه - 60
و من كتاب له ع إ لي العُمَالِ الذينَ يَطاءُ الجَيْشُ عَمَلَهُم : مِنْ عَبْدِ اللَّهِ عَلِيِّ اءَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَي مَنْ مَرَّ بِهِ الْجَيْشُ مِنْ جُبَاهِ الْخَرَاجِ وَ عُمَّالِ الْبِلاَدِ . اءَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي قَدْ سَيَّرْتُ جُنُودا هِيَ مَارَّهٌ بِكُمْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَ قَدْ اءَوْصَيْتُهُمْ بِمَا يَجِبُ لِلَّهِ عَلَيْهِمْ مِنْ كَفِّ الْاءَذَي وَ صَرْفِ الشَّذي ، وَ اءَنَا اءَبْرَاءُ إِلَيْكُمْ وَ إِلَي ذِمَّتِكُمْ مِنْ مَعَرَّهِ الْجَيْشِ إِلا مِنْ جَوْعَهِ الْمُضْطَرِّ لاَ يَجِدُ عَنْهَا مَذْهَبا إِلَي شِبَعِهِ ، فَنَكِّلُوا مَنْ تَنَاوَلَ مِنْهُمْ ظُلْما عَنْ ظُلْمِهِمْ وَ كُفُّوا اءَيْدِيَ سُفَهَائِكُمْ عَنْ مُضَارَّتِهِمْ وَ التَّعَرُّضِ لَهُمْ فِيمَا اسْتَثْنَيْنَاهُ مِنْهُمْ وَ اءَنَا بَيْنَ اءَظْهُرِ الْجَيْشِ فَارْفَعُوا إِلَيَّ مَظَالِمَكُمْ وَ مَا عَرَاكُمْ مِمَّا يَغْلِبُكُمْ مِنْ اءَمْرِهِمْ وَ مَا لاَ تُطِيقُونَ دَفْعَهُ إِلا بِاللَّهِ وَ بِي ، فَاءَنَا اءُغَيِّرُهُ بِمَعُونَهِ اللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . ﴿١﴾
از بنده خدا ، علي اميرالمؤ منين ، به گرد آورندگان خراج و عمال بلاد كه لشكر از سرزمينشان مي گذرد . اما بعد . من لشكري را گسيل داشتم كه اگر خدا خواهد بر شما خواهد گذشت و آنچه را كه خداوند واجب گردانيده است به آنان سفارش كرده ام ، كه به كس آزار نرسانند و گزند خويش از ديگران باز دارند . من ، در نزد شما ، به سبب بيعتي كه ميان ماست ، بيزارم از آسيبي كه سپاهيان به مردم رسانند . مگر آنكه ، يكي از آنها گرسنه مانده و براي سير كردن خود ، جز آن راهي نداشته باشد . پس كسي را كه دست به ستم مي گشايد در برابر ستمش كيفر دهيد . در عين حال ، سفيهانتان را از زيان رسانيدن و تعرض به آنها منع كنيد . من خود در ميان لشكرم . شكايتهاي خود به من رسانيد . و آن سختيها كه از ايشان به شما رسد و توان دفع آن را جز به خدا ، يا به من نداريد ، با من در ميان نهيد ، تا به ياري خدا آن را دگرگون سازم و اصلاح كنم . ان شاء اللّه . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات