خانه

نامه ها

نامه - 57
و من كتاب له ع إ لي اءَهْلِ الْكُوفَهِ عِنْدَ مَسيِرِه مِنَ الْمَدِينَهِ إ لَي الْبَصْرَهِ : اءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنِّي خَرَجْتُ مِنْ حَيِّي هَذَا ، إِمَّا ظَالِما وَإِمَّا مَظْلُوما وَإِمَّا بَاغِيا وَإِمَّا مَبْغِيّا عَلَيْهِ ، وَ اءَنَاٍّ اءُذَكِّرُ اللَّهَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي هَذَا لَمَّا نَفَرَ إِلَيَّ ، فَإِنْ كُنْتُ مُحْسِنا اءَعَانَنِي ، وَ إِنْ كُنْتُ مُسِيئا اسْتَعْتَبَنِي . ﴿١﴾
اما بعد . من از موطن قبيله خويش بيرون آمده ام . ستمكارم يا ستمديده ، گردنكشم يا ديگران از فرمانم رخ برتافته اند . خدا را به ياد كسي مي آورم كه اين نامه من به او رسد تا اگر به سوي من آيد ، بنگرد كه اگر سيرتي نيكو داشتم ياريم كند و اگر بدكار بودم از من بخواهد تا به حق بازگردم . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات