و من كتاب له ع إ لي زِيادِ بْنِ اءَبِيهِ وَ قَدْ بَلَغَهُ اءَنَّ مُعاوِيَهَ كَتَبَ إِلَيْهِ يُرِيدُ خَدِيعَتَهُبِاسْتِلْحاقِهِ : وَ قَدْ عَرَفْتُ اءَنَّ مُعَاوِيَهَ كَتَبَ إِلَيْكَ يَسْتَزِلُّ لُبَّكَ وَ يَسْتَفِلُّ غَرْبَكَ ، فَاحْذَرْهُ ، فَإِنَّمَا هُوَ الشَّيْطَانُ يَأْتِي الْمَرْءَ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ ، لِيَقْتَحِمَ غَفْلَتَهُ وَ يَسْتَلِبَ غِرَّتَهُ ، وَ قَدْ كَانَ مِنْ اءَبِي سُفْيَانَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَلْتَهٌ مِنْ حَدِيثِ النَّفْسِ وَ نَزْغَهٌ مِنْ نَزَغَاتِ الشَّيْطَانِ ، لاَ يَثْبُتُ بِهَا نَسَبٌ وَ لاَ يُسْتَحَقُّ بِهَا إِرْثٌ . وَ الْمُتَعَلِّقُ بِهَا كَالْوَاغِلِ الْمُدَفَّعِ وَ النَّوْطِ الْمُذَبْذَبِ . فَلَمَّا قَرَاءَ زِيَادٌ الْكِتَابَ قَالَ : شَهِدَ بِهَا وَ رَبِّ الْكَعْبَهِ . وَ لَمْ تَزَلْ فِي نَفْسِهِ حَتَّي ادَّعَاهُ مُعَاوِيَهُ . قال الرضي قَوْلُهُ ع : " اءلْواغِلُ " هُوَ اءلَّذي يَهْجُمُ عَلَي اءلشَّرْبِ لِيَشْربِ مَعَهُم وَ لَيْسَ مِنْهُم ، فَلاَيزالُ مُدَفَّعا مُحاجَزا وَ " اءلنَّوْطُ اءلْمُذَبْذَبَ " هُوَ ما يُناطُ بِرَحْلِ اءلرَاكِبِ مِنْ قَعْبٍ اءَو قَدَحٍ اءَوْ ما اءَشْبَهَ ذلِكَ ، فَهُوَ اءَبَدا يَتَقَلْقلُ إ ذا حَثَّ ظَهْرَهُ وَ اءسْتَعْجَلَ سَيْرَهُ . ﴿١﴾
دانستم كه معاويه نامه اي به تو نوشته و مي خواهد پاي عقلت را بلغزاند و عزمت را سست گرداند . از معاويه بر حذر باش كه او شيطان است و از او روبرو و پشت سر و راست و چپ نزد آدمي مي آيد تا به هنگام غفلت فرصت يافته مقهورش سازد و عقلش را بربايد . از ابو سفيان در مجلس " 39 " عمر ، سخن ناسنجيده اي سر زد كه سبب آن هواي نفس و وسوسه هاي شيطان بود . به آن ادعا نه نسبي ثابت مي شود و نه كسي سزاوار ميراث مي گردد و كسي كه بدان دل بندد ، چونان كسي است كه ناخوانده به بزم شرابخواران درآيد و پيوسته از آن جمع برانندش ، يا مانند كاسه اي چوبيني است كه به پالان شتر مي آويزند كه در يك جاي قرار نگيرد و ثبات نيابد . چون زياد اين نامه برخواند ، گفت : سوگند به خداي كعبه كه به برادري من با معاويه شهادت داد . و اين خيال پيوسته در سر او بود تا آنگاه كه معاويه او را برادر خود خواند . شريف رضي گويد : " الواغل " كسي است كه به بزم شرابخواران هجوم مي آورد تا با ايشان شراب خورد و آنان پي در پي او را از خود مي رانند . " النّوط المذبذب " پياله يا كاسه يا چيزي شبيه به آن است كه به پالان شتر مي بندند و هر گاه شتر تند مي راند ، مي جنبد و به يك جاي قرار ندارد . ﴿١﴾