نامه ها

و من كتاب له ع إ لي مصقله بن هُبيره الشّيباني و هو عامله علي اءردشير خُرَه : بَلَغَنِي عَنْكَ اءَمْرٌ إِنْ كُنْتَ فَعَلْتَهُ فَقَدْ اءَسْخَطْتَ إِلَهَكَ وَاءغْضَبْتَ إِمَامَكَ : اءَنَّكَ تَقْسِمُ فَيْءَ الْمُسْلِمِينَ الَّذِي حَازَتْهُ رِمَاحُهُمْ وَ خُيُولُهُمْ وَ اءُرِيقَتْ عَلَيْهِ دِمَاؤُهُمْ فِيمَنِ اعْتَامَكَ مِنْ اءَعْرَابِ قَوْمِكَ ، فَوَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّهَ وَ بَرَاءَ النَّسَمَهَ لَئِنْ كَانَ ذَلِكَ حَقّا لَتَجِدَنَّ لَكَ عَلَيَّ هَوَانا وَ لَتَخِفَّنَّ عِنْدِي مِيزَانا فَلاَ تَسْتَهِنْ بِحَقِّ رَبِّكَ وَ لاَ تُصْلِحْ دُنْيَاكَ بِمَحْقِ دِينِكَ ، فَتَكُونَ مِنَ الْاءَخْسَرِينَ اءَعْمَالاً . اءَلاَ وَ إِنَّ حَقَّ مَنْ قِبَلَكَ وَ قِبَلَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ فِي قِسْمَهِ هَذَا الْفَيْءِ سَوَاءٌ : يَرِدُونَ عِنْدِي عَلَيْهِ ، وَ يَصْدُرُونَ عَنْهُ . ﴿١﴾

از تو خبري به من رسيده ، كه اگر چنان كرده باشي ، خداي خود را به خشم آورده اي و امام خود را غضبناك كرده اي . تو غنايم جنگي مسلمانان را كه به نيروي نيزه ها و اسبانشان گرد آمده است و بر سر آنها خونها ريخته شده ، به جماعتي از عربهاي قوم خود ، كه تو را اختيار كرده اند ، بخشيده اي . سوگند به كسي كه دانه را شكافته و جانداران را آفريده ، اگر اين سخن راست باشد ، از ارج خود در نزد من فرو كاسته اي و كفه اعتبار خود را سبك كرده اي . پس حقيقت پروردگارت را سهل مينگار و خوار مدان و دنيايت را به نابودي دينت آباد مگردان . كه در زمره زيانكارترين مردم در روز رستاخيز خواهي بود . بدان ، كه مسلماناني كه در نزد تو هستند ، يا در نزد ما هستند ، سهمشان از اين غنيمت برابر است . براي گرفتن سهم خود نزد من مي آيند و چون بگيرند ، باز مي گردند . ﴿١﴾