خانه

نامه ها

نامه - 42
و من كتاب له ع إ لي عُمَرَ بْنِ اءبِي سَلَمَهَ الْمَخْزُومِيٍَّّ وَ كانَ عامِلَهُ عَلَي اءلْبَحرَيْنِ ، فَعَزَلَهُ ، وَاءسْتَعْمَلَ اءنُّعْمانَ بْنَ عَجْلانَ اءلزُّرَقيٍَّّ مَكانَهُ : اءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنِّي قَدْ وَلَّيْتُ النُّعْمَانَ بْنِ عَجْلاَنَ الزُّرَقِيَّ عَلَي الْبَحْرَيْنِ وَ نَزَعْتُ يَدَكَ بِلاَ ذَمِّ لَكَ وَ لاَ تَثْرِيبٍ عَلَيْكَ ، فَلَقَدْ اءَحْسَنْتَ الْوِلاَيَهَ وَ اءَدَّيْتَ الْاءَمَانَهَ ، فَاءَقْبِلْ غَيْرَ ظَنِينٍ وَ لاَ مَلُومٍ وَ لاَ مُتَّهَمٍ وَ لاَ مَأْثُومٍ ، فَلَقَدْ اءَرَدْتُ الْمَسِيرَ إِلَي ظَلَمَهِ اءَهْلِ الشَّامِ وَ اءَحْبَبْتُ اءَنْ تَشْهَدَ مَعِي ، فَإِنَّكَ مِمَّنْ اءَسْتَظْهِرُ بِهِ عَلَي جِهَادِ الْعَدُوِّ وَ إِقَامَهِ عَمُودِ الدِّينِ ، إِنْ شَاءَ اللَّهُ ﴿١﴾
اما بعد . من نعمان بن عجلان زرقي را بر بحرين امارت دادم و تو را ، بي آنكه بر تو نكوهشي و سرزنشي باشد ، از آنجا برداشتم . تو وظيفه خويش در امارت ، نيك ، به جاي آوردي و امانتي را كه به تو سپرده بودم ، نيك ادا كردي . اينك به نزد من بيا . نه به تو بدگمانم و نه تو را ملامت مي كنم و نه متهم هستي و نه گنهكار . مي خواهم بر ستمكاران شامي بتازم و دوست دارم كه تو هم با من باشي . زيرا از كساني هستي كه در جهاد با دشمن و برپاي نگهداشتن دين به تو پشتگرم توان شد . ان شاء الله . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات