و من كتاب له ع إ لي مُعاوِيَهَ : فَاتَّقِ اللَّهَ فِيمَا لَدَيْكَ ، وَانْظُرْ فِي حَقِّهِ عَلَيْكَ وَارْجِعْ إِلَي مَعْرِفَهِ مَا لاَ تُعْذَرُ بِجَهَالَتِهِ ، فَإِنَّ لِلطَّاعَهِ اءَعْلاَما وَاضِحَهً وَ سُبُلاً نَيِّرَهً وَ مَحَجَّهً نَهْجَهً وَ غَايَهً مُطَّلَبَهً ، يَرِدُهَا الْاءَكْيَاسُ وَ يُخَالِفُهَا الْاءَنْكَاسُ ، مَنْ نَكَبَ عَنْهَا جَارَ عَنِ الْحَقِّ وَ خَبَطَ فِي التِّيهِ وَ غَيَّرَ اللَّهُ نِعْمَتَهُ ، وَ اءَحَلَّ بِهِ نِقْمَتَهُ ، فَنَفْسَكَ نَفْسَكَ ، فَقَدْ بَيَّنَ اللَّهُ لَكَ سَبِيلَكَ ، وَ حَيْثُ تَنَاهَتْ بِكَ اءُمُورُكَ ، فَقَدْ اءَجْرَيْتَ إِلَي غَايَهِ خُسْرٍ وَ مَحَلَّهِ كُفْرٍ ، وَ اِنَّ نَفْسَكَ قَدْ اءَوْلَجَتْكَ شَرّا وَ اءَقْحَمَتْكَ غَيّا ، وَ اءَوْرَدَتْكَ الْمَهَالِكَ ، وَ اءَوْعَرَتْ عَلَيْكَ الْمَسَالِكَ . ﴿١﴾
پس از خداي بترس . در آنچه به تو ارزاني داشته و در حقي كه بر گردن تو نهاده نظر كن و به شناخت چيزهايي كه به ناشناختنشان معذور نيستي باز گرد . زيرا فرمانبرداري را نشانه هايي آشكار است و راههايي روشن و جاده هايي راست و دور از كژي و نهايتي مطلوب همگان . راهي كه زيركان و خردمندان در آن گام نهند و سفلگان سرافكنده از آن دور مي شوند . هر كه از آن راه پاي بيرون نهد ، از راه حق بيرون شده و در بيابان گمراهي سرگردان گشته است . خدا نعمتش را بر او دگرگون كند و خشم خود را بر سر او فرستد . پس خود را بپاي ، خود را بپاي ، خداوند براي تو راهت را آشكار ساخته . هر جا كه هستي ، همانجا بايست كه كار را به حد نهايت رسانده اي . نهايتي كه خسران است و كفر . نفس تو ، تو را به بدي گرفتار ساخته و به گمراهي در انداخته و به مهلكه كشيده و راهها را بر تو دشوار گردانيده است . قصار حضرت عليه السلام صار حضرت عليه السلا قصار حضرت عليه السلام ار حضرت عليه السلام ﴿١﴾