نامه ها

و من كتاب له ع إ لي عَبْدِ اللّهِ بْنِ الْعَبَاسِ ، وَ كانَ ابْنُ عَبَاسٍ يَقُولُ : مَا انْتَفَعْتُ بِكَلامٍ بَعْدَكَلامِ رَسُولِ اللَهِ صَلَّي اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كَانْتِفاعِي بِهذَا الْكَلام : اءَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْمَرْءَ قَدْ يَسُرُّهُ دَرْكُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ ، وَ يَسُوؤُهُ فَوْتُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيُدْرِكَهُ فَلْيَكُنْ سُرُورُكَ بِمَا نِلْتَ مِنْ آخِرَتِكَ وَلْيَكُنْ اءَسَفُكَ عَلَي مَا فَاتَكَ مِنْهَا ، وَ مَا نِلْتَ مِنْ دُنْيَاكَ فَلاَ تُكْثِرْ بِهِ فَرَحا ، وَ مَا فَاتَكَ مِنْهَا فَلاَ تَاءْسَ عَلَيْهِ جَزَعا ، وَ لْيَكُنْ هَمُّكَ فِيمَا بَعْدَ الْمَوْتِ . ﴿١﴾

اما بعد . گاه آدمي را دست يافتن به چيزي كه براي او مقدّر بوده ، شادمان مي سازد ، و گاه از دست دادن چيزي كه دست يافتن به آن برايش مقدر نبوده است ، غمگين مي كند . پس بايد شادماني تو به چيزي باشد كه براي آخرتت به دست آورده اي ، و اندوهت به چيزي باشد كه از آخرتت از دست داده اي . به آنچه از دنيا به دست آورده اي فراوان شادي مكن ، و بر آنچه از دنيايت از دست ميدهي ، تاءسف مخور و زاري منماي . و بايد همه همّ تو منحصر به كارهاي پس از مرگ باشد . ﴿١﴾