نامه ها

و من كتاب له ع إ لي مُعاوِيَهَ جَوابا عَنْ كِتابٍ مِنْهُ إ لَيْهِ : وَ اءَمَّا طَلَبُكَ إِلَيَّ الشَّامِ ، فَإِنِّي لَمْ اءَكُنْ لَاءُعْطِيَكَ الْيَوْمَ مَا مَنَعْتُكَ اءَمْسِ . وَ اءَمَّا قَوْلُكَ : " إِنَّ الْحَرْبَ قَدْ اءَكَلْتِ الْعَرَبَ إِلا حُشَاشَاتِ اءَنْفُسٍ بَقِيَتْ " اءَلاَ وَ مَنْ اءَكَلَهُ الْحَقُّ فَإِلَي الْجَنَّهِ ، وَ مَنْ اءَكَلَهُ الْبَاطِلُ فَإِلَي النَّارِ . وَ اءَمَّا اسْتِوَاؤُنَا فِي الْحَرْبِ وَالرِّجَالِ فَلَسْتَ بِاءَمْضَي عَلَي الشَّكِّ مِنِّي عَلَي الْيَقِينِ ، وَ لَيْسَ اءَهْلُ الشَّامِ بِاءَحْرَصَ عَلَي الدُّنْيَا مِنْ اءَهْلِ الْعِرَاقِ عَلَي الْآخِرَهِ . وَ اءَمَّا قَوْلُكَ : " إِنَّا بَنُو عَبْدِ مَنَافٍ " فَكَذَلِكَ نَحْنُ ، وَ لَكِنْ لَيْسَ اءُمَيَّهُ كَهَاشِمٍ ، وَ لاَ حَرْبٌ كَعَبْدِ الْمُطَّلِبِ ، وَ لاَ اءَبُو سُفْيَانَ كَاءَبِي طَالِبٍ ، وَ لاَ الْمُهَاجِرُ كَالطَّلِيقِ وَ لاَ الصَّرِيحُ كَاللَّصِيقِ ، وَ لاَ الْمُحِقُّ كَالْمُبْطِلِ ، وَ لاَ الْمُؤْمِنُ كَالْمُدْغِلِ وَ لَبِئْسَ الْخَلْفُ خَلْفٌ يَتْبَعُ سَلَفا هَوَي فِي نَارِ جَهَنَّمَ . وَ فِي اءَيْدِينَا بَعْدُ فَضْلُ النُّبُوَّهِ الَّتِي اءَذْلَلْنَا بِهَا الْعَزِيزَ ، وَ نَعَشْنَا بِهَا الذَّلِيلَ وَ لَمَّا اءَدْخَلَ اللَّهُ الْعَرَبَ فِي دِينِهِ اءَفْوَاجا وَ اءَسْلَمَتْ لَهُ هَذِهِ الْاءُمَّهُ طَوْعا وَ كَرْها كُنْتُمْ مِمَّنْ دَخَلَ فِي الدِّينِ إِمَّا رَغْبَهً وَ إِمَّا رَهْبَهً عَلَي حِينَ فَازَ اءَهْلُ السَّبْقِ بِسَبْقِهِمْ وَ ذَهَبَ الْمُهَاجِرُونَ الْاءَوَّلُونَ بِفَضْلِهِمْ ، فَلاَ تَجْعَلَنَّ لِلشَّيْطَانِ فِيكَ نَصِيبا ، وَ لاَ عَلَي نَفْسِكَ سَبِيلاً ، وَالسَّلاَمُ . ﴿١﴾

شام را از من مي خواهي و من چيزي را كه ديروز از تو منع مي كرده ام امروز به تو نخواهم داد . امّا اينكه مي گويي كه جنگ ، عرب را خرد و تباه كرد و اكنون او را جز نيم نفسي نمانده است ، بدان كه هر كس كه در راه حق كشته شده به بهشت رفته و هر كه در راه باطل جان باخته به جهنم . اما اين سخن تو كه ما در جنگ و مردان جنگي برابريم ، نه چنين است . تو اهل شكي و من مرد يقينم . و آن قدر كه مردم شام به دنيا آزمندند ، بيشتر از آن مردم عراق به آخرت دلبسته اند . اما اين سخنت كه گويي ، ما فرزندان عبد مناف هستيم ، آري ما نيز چنين هستيم ، ولي اميه كجا و هاشم كجا ؟ حرب كجا و عبد المطلب كجا ؟ ابو سفيان كجا و ابو طالب كجا ؟ مهاجر در راه خدا را با آزاد كرده " 9 " چه نسبت . و آنكه نسبي صريح و آشكار دارد ، با آنكه خود را به خانداني بسته است ، هرگز برابر نباشد . آنكه بر حق است همتاي آنكه بر باطل است نبود ، و مؤ من كجا ؟ و دغلكار كجا ؟ و چه بد فرزندي است ، آنكه پيرو پدراني است كه همه در دوزخ سرنگون شده اند . افزون بر اينها ، ما را فضيلت نبوّت است كه به نيروي آن عزيزان را ذليل كرديم و ذليلان را نيرو و توان بخشيديم . هنگامي كه خداوند عرب را گروه گروه به دين خود درآورد و اين امت برخي برضا اسلام آورد و برخي بكراهت ، شما از آن گروه بوديد كه اگر اسلام را پذيرفتند يا به سبب رغبت به دنيا بود يا از بيم جان . و اين به هنگامي بود كه پيشي گرفتگان به سبب پيشي گرفتنشان ، به پيروزي رسيده بودند و مهاجران ، نخستين نصيب خود از فضيلت برده بودند . پس شيطان را از خود بهره مند مساز و او را بر نفس خود مسلط منماي . ﴿١﴾