نامه ها

و من وصيه له ع لِعَسْكَرِهِ قَبْلَ لِقاءِ الْعَدُوُّ بِصِفَّينَ : لا تُقاتِلُوهُمْ حَتَّي يَبْدَؤُوكُمْ ، فَإِنَّكُمْ بِحَمْدِ اللَّهِ عَلي حُجَّهٍ ، وَ تَرْكُكُمْ إِيّاهُمْ حَتَّي يَبْدَؤُوكُمْ حُجَّهٌ اءُخْري لَكُمْ عَلَيْهِمْ . فَإِذا كانَتِ الْهَزِيمَهُ بِإِذْنِ اللّهِ فَلا تَقْتُلُوا مُدْبِرا ، وَ لا تُصِيبُوا مُعْوِرا ، وَ لا تُجْهِزُوا عَلي جَرِيحٍ ، وَ لا تَهِيجُوا النِّساءَ بِاءَذيً ، وَ إِنْ شَتَمْنَ اءَعْراضَكُمْ ، وَ سَبَبْنَ اءُمَراءَكُمْ ، فَإِنَّهُنَّ ضَعِيفاتُ الْقُوي وَالْاءَنْفُسِ وَالْعُقُولِ ، إِنْ كُنّا لَنُؤْمَرُ بِالْكَفِّ عَنْهُنَّ وَ إِنَّهُنَّ لَمُشْرِكاتٌ ، وَ إِنْ كانَ الرَّجُلُ لَيَتَناوَلُ الْمَرْاءَهَ فِي الْجاهِلِيَّهِ بِالْفَهْرِ اءَوِ الْهِراوَهِ فَيُعَيَّرُ بِها وَ عَقِبُهُ مِنْ بَعْدِهِ . ﴿١﴾

با آنان مجنگيد تا آنان جنگ را بياغازند . سپاس خدا را ، كه حجت با شماست . و اگر واگذاريد تا آنان جنگ را آغاز كنند ، اين هم حجتي ديگر است به سود شما و زيان ايشان . هرگاه ، به اذن خدا ، روي به هزيمت نهادند ، كسي را كه پشت كرده و مي گريزد ، مكشيد و آن را كه از پاي افتاده است ، آسيب مرسانيد و مجروح را زخم مزنيد و زنان را ميازاريد و آنان را به خشم مياوريد ، هر چند ، آبروي شما بريزند يا اميرانتان را دشنام دهند . كه زنان به جسم ناتوان اند و به نفس و عقل ضعيف . حتي در زماني كه زنان مشرك بودند ، ما را گفته بودند كه از آنان دست باز داريم . در زمان جاهليت ، رسم بر آن بود كه اگر مردي با سنگ يا چوبدستي به زني تعرض مي كرد او را و فرزندانش را ، كه پس از او مي آمدند ، عيب مي كردند و سرزنش مي نمودند . ﴿١﴾