و من كتاب له ع إ لي اءَمِيرَيْنِ مِنْ اءُمَراءِ جَيْشِهِ : وَ قَدْ اءَمَّرْتُ عَلَيْكُما وَ عَلي مَنْ فِي حَيِّزِكُما مالِكَ بْنَ الْحارِثِ الْاءَشْتَرَ فَاسْمَعا لَهُ وَ اءَطِيعا ، وَاجْعَلاهُ دِرْعا وَ مِجَنّا ، فَإِنَّهُ مِمَّنْ لا يُخافُ وَهْنُهُ وَ لا سَقْطَتُهُ ، وَ لا بُطْؤُهُ عَمَّا الْإِسْراعُ إِلَيْهِ اءَحْزَمُ ، وَ لا إِسْراعُهُ إِلي مَا الْبُطْءُ عَنْهُ اءَمْثَلُ . ﴿١﴾
من ، مالك بن الحارث الاشتر را بر شما و همه سپاهياني كه در فرمان شماست امير كردم . به سخنش گوش دهيد و فرمانش بريد . او را زره و سپر خود قرار دهيد . زيرا مالك كسي است كه نه در كار سستي مي كند و نه خطا و نه آنجا كه بايد درنگ كند ، شتاب مي ورزد و نه آنجا كه بايد شتاب ورزد ، درنگ مي كند . ﴿١﴾