خانه

نامه ها

نامه - 12
و من وصيه له ع لِمَعْقلِ بْنِ قَيْسٍ الرَّياحِيٍِّّ حِينَ اءَنْفَذَهُ إ لَي الشامِ فِي ثَلاثَهِ آلافٍ مُقَدِّمَهً لَهُ : اتَّقِ اللَّهَ الَّذِي لا بُدَّ لَكَ مِنْ لِقائِهِ ، وَ لا مُنْتَهَي لَكَ دُونَهُ ، وَ لا تُقاتِلَنَّ إِلا مَنْ قاتَلَكَ . وَ سِرِ الْبَرْدَيْنِ ، وَ غَوِّرْ بِالنّاسِ ، وَ رَفِّهْ فِي السَّيْرِ ، وَ لا تَسِرْ اءَوَّلَ اللَّيْلِ ، فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَهُ سَكَنا ، وَ قَدَّرَهُ مُقاما لا ظَعْنا ، فَاءَرِحْ فِيهِ بَدَنَكَ ، وَ رَوِّحْ ظَهْرَكَ . فَإِذا وَقَفْتَ حِينَ يَنْبَطِحُ السَّحَرُ ، اءَوْ حِينَ يَنْفَجِرُ الْفَجْرُ ، فَسِرْ عَلَي بَرَكَهِ اللَّهِ ، فَإِذا لَقِيتَ الْعَدُوَّ فَقِفْ مِنْ اءَصْحابِكَ وَسَطا ، وَ لا تَدْنُ مِنَ الْقَوْمِ دُنُوَّ مَنْ يُرِيدُ اءَنْ يُنْشِبَ الْحَرْبَ ، وَ لا تَباعَدْ عَنْهُمْ تَباعُدَ مَنْ يَهابُ الْبَاءْسَ حَتَّي يَاءْتِيَكَ اءَمْرِي ، وَ لا يَحْمِلَنَّكُمُ شَنَآنُهُمْ عَلَي قِتالِهِمْ قَبْلَ دُعائِهِمْ وَالْإِعْذارِ إِلَيْهِمْ . ﴿١﴾
از خدايي كه بناچار ، روزي با او ديدار خواهي كرد و جز درگاه او پاياني نداري ، بترس . جنگ مكن مگر با آنكه با تو بجنگد . و لشكرت را در ابتدا يا انتهاي روز به حركت درآور و به هنگام گرماي نيمروز فرود آر . و مركبها را خسته مدار ، و در آغاز شب ، لشكر را به حركت در مياور كه خداوند شب را براي آسودن قرار داده . و آن را براي درنگ كردن مقرر كرده نه سير و سفر . به هنگام شب خود و مركبت را از خستگي برآور . و چون برآسودي ، يا هنگام سحر و يا زمان دميدن سپيده به بركت خداوندي حركت كن هرگاه با دشمن روياروي شدي ، خود در ميانه لشكرت قرار گير . و به دشمن چنان نزديك مشو كه پندارد قصد حمله داري و چندان دور مايست كه چون كسي باشي كه از جنگ بيمناك است تا فرمان من به تو رسد . كينه آنان تو را وادار نكند كه پيش از آنكه به اطاعتشان فراخواني و حجّت را بر آنان تمام كني ، جنگ را بياغازي . قصار حضرت عليه السلام صار حضرت عليه السلا قصار حضرت عليه السلام ار حضرت عليه السلام ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات