و من وصيه له ع وصَي بِها جَيْشا بَعَثَهُ إ لَي الْعَدُوِّ : فَإِذا نَزَلْتُمْ بِعَدُوِّ اءَوْ نَزَلَ بِكُمْ فَلْيَكُنْ مُعَسْكَرُكُمْ فِي قُبُلِ الْاءَشْرافِ ، اءَوْ سِفاحِ الْجِبالِ ، اءَوْ اءَثْناءِ الْاءَنْهارِ ، كَيْما يَكُونَ لَكُمْ رِدْءا ، وَ دُونَكُمْ مَرَدّا ، وَلْتَكُنْ مُقاتَلَتُكُمْ مِنْ وَجْهٍ وَاحِدٍ اءَوِاثْنَيْنِ ، وَاجْعَلُوا لَكُمْ رُقَباءَ فِي صَياصِي الْجِبالِ ، وَ مَناكِبِ الْهِضابِ ، لِئَلاّ يَاءْتِيَكُمُ الْعَدُوُّ مِنْ مَكانِ مَخافَهٍ اءَوْ اءَمْنٍ . وَاعْلَمُوا اءَنَّ مُقَدِّمَهَ الْقَوْمِ عُيُونُهُمْ ، وَ عُيُونَ الْمُقَدِّمَهِ طَلائِعُهُمْ ، وَ إِيّاكُمْ وَالتَّفَرُّقَ ، فَإِذا نَزَلْتُمْ فَانْزِلُوا جَمِيعا ، وَ إِذا ارْتَحَلْتُمْ فَارْتَحِلُوا جَمِيعا ، وَ إِذا غَشِيَكُمُ الليْلُ فَاجْعَلُوا الرِّماحَ كِفَّهً ، وَ لا تَذُوقُوا النَّوْمَ إِلاّ غِرارا اءَوْ مَضْمَضَهً . ﴿١﴾
چون بر دشمن فرود آمديد يا دشمن بر شما فرود آمد ، بايد كه لشكرگاهتان بر فراز بلنديها يا دامنه كوهها يا در بين رودخانه ها باشد تا شما را پناهگاه بود و دشمن را مانع . و بايد كه جنگتان در يك سو باشد يا دو سو . و ديده بانها بر سر كوهها و تپه ها بگماريد تا مباد ، كه دشمن از جايي كه مي ترسيد يا خود را در امان مي دانيد ، بناگاه ، بر شما تاخت آورد . بدانيد كه مقدمه لشكر ، همان چشمان لشكر است ، و چشمان مقدمه ، طلايه داران هستند . از پراكندگي بپرهيزيد . چون فرود مي آييد همه فرود آييد ، و چون كوچ مي كنيد همه كوچ كنيد . هنگامي كه شب در رسيد ، نيزه ها را گرداگرد خود قرار دهيد . به خواب مرويد يا اندك اندك بخوابيد . ﴿١﴾