اما بعد ، اندرزنامه اي از تو به من رسيد با جمله هايي بربافته و عباراتي كه به ضلالت خويش آراسته بودي و از روي بدانديشي روانه كرده بودي . اين نامه ، نامه كسي است كه نه خود ديده بينا دارد تا راه هدايت را به او نشان دهد ، و نه او را رهبري است كه راهش بنمايد . هوا و هواس او را فراخوانده و او نيز پاسخش گفته و ضلالت رهنمونش گشته و او نيز متابعتش نموده . هذياني در هم آميخته ، گم گشته و به خطا رفته است . و از اين نامه : بيعت كردن فقط يك بار است و دوباره در آن نظر نتوان كرد . گزينش از سر گرفته نشود . هر كه از بيعت بيرون رود ، طعن زننده است ، و هر كه در پذيرفتنش درنگ كند و دو دلي نشان دهد ، منافق است . ﴿١﴾