پدر و مادرم به فدايت يا رسول الله . با مرگ تو رشته اي گسسته شد كه با مرگ ديگران گسسته نشده بود : رشته نبوّت و اخبار غيبي و آسماني . حادثه خاصي بود مرگ تو . به گونه اي كه آنان كه به مصيبت مرگ تو دچار شدند ديگر مصيبتها را از ياد بردند و همگان يكسان در مصيبت مرگ تو عزادار شدند . اگر ما را به شكيبايي فرمان نداده بودي و از گريستن و زاري كردن منع نكرده بودي ، آنقدر مي گريستيم تا سرشكمان را به پايان رسانيم . درد جدايي تو در رفتن درنگ مي كند و رنج و اندوه تو چون يار سوگندخورده اي همواره با ماست . در سوگ تو ، هر چه بيقراري كنيم ، باز هم اندك است ، ولي مرگ چيزي است كه كس را ياراي راندن و توان دفع كردن آن نيست . پدر و مادرم به فدايت ، ما را نزد پروردگارت ياد كن و ما را در ياد خوددار . ﴿١﴾