خانه

خطبه ها

كلام - 218
و من دعاء له ع اللَّهُمَّ إِنَّكَ آنَسُ الْآنِسينَ لِاءَوْلِيائِكَ ، وَ اءَحْضَرُهُمْ بِالْكِفايَهِ لِلْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ ، تُشاهِدُهُمْ فِي سَرائِرِهِمْ ، وَ تَطَّلِعُ عَلَيْهِمْ فِي ضَمائِرِهِمْ ، وَ تَعْلَمُ مَبْلَغَ بَصائِرِهِمْ ، فَاءَسْرارُهُمْ لَكَ مَكْشُوفَهٌ ، وَ قُلُوبُهُمْ إِلَيْكَ مَلْهُوفَهٌ ، إ نْ اءَوْحَشَتْهُمُ الْغُرْبَهُ آنَسَهُمْ ذِكْرُكَ ، وَ إ نْ صُبَّتْ عَلَيْهِمُ الْمَصائِبُ لَجَؤُوا إ لَي الاسْتِجارَهِ بِكَ عِلْما بِاءنَّ اءَزِمَّهَ الْاءُمُورِ بِيَدِكَ ، وَ مَصادِرَها عَنْ قَضائِكَ . اللَّهُمَّ إ نْ فَهِهْتُ عَنْ مَسْاءَلَتِي ، اءَوْ عَمِيتُ عَنْ طِلْبَتِي ، فَدُلَّنِي عَلي مَصالِحِي ، وَ خُذْ بِقَلْبِي إِلَي مَراشِدِي ، فَلَيْسَ ذلِكَ بِنُكْرٍ مِنْ هِداياتِكَ ، وَ لا بِبِدْعٍ مِنْ كِفاياتِكَ . اللَّهُمَّ احْمِلْنِي عَلي عَفْوِكَ ، وَ لا تَحْمِلْنِي عَلي عَدْلِكَ . ﴿١﴾
بارخدايا ، تو به دوستانت از همه دوستانشان مهربانتري و بر آنان كه به تو توكل كنند از هركس ديگر كارسازتر . درون پرده رازشان را مي بيني و بر ضمايرشان آگاهي و اندازه بصيرتشان را مي شناسي و اسرارشان بر تو آشكار است و دلهايشان در حسرت ديدار تو سوخته است . اگر غربت به وحشتشان افكند ياد تو انس و آرامش آنهاست و اگر باران مصايب بر سرشان ببارد به پناه جستن از تو روي آرند . زيرا مي دانند كه زمام همه كارها به دست توست و هر چه شود به مشيت و قضاي توست . بارخدايا ، اگر زبانم از سؤ ال عاجز است يا ندانم چسان روي سؤ ال به درگاه تو آرم ، مرا به آنچه صلاح من در آن است ، راه بنماي و دلم را به جايي كه رستگاري من آنجاست ، متوجه ساز كه چنين رهنمودها از تو بعيد نيست و چنين كارسازيها از تو شگفت نباشد . بارخدايا ، با من به بخشايش خود رفتار كن و به عدالت خود رفتار مكن . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات