خانه

خطبه ها

كلام - 209
و من كلام له ع لَمَا مَرَّ بِطَلْحَهَ وَ عَبْدِ الرَّحْمنِ بْنِ عَتابِ بْنِ اءسِيدٍ وَ هُما قَتِيلانِ يَوْمَ الْجَمَلِ : لَقَدْ اءَصْبَحَ اءَبُو مُحَمَّدٍ بِهذَا الْمَكانِ غَرِيبا ، اءَما وَاللَّهِ لَقَدْ كُنْتُ اءَكْرَهُ اءَنْ تَكُونَ قُرَيْشٌ قَتْلي تَحْتَ بُطُونِ الْكَوَاكِبِ ، اءَدْرَكْتُ وَتْرِي مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنافٍ ، وَ اءَفْلَتَتْنِي اءَعْيانُ بَنِي جُمَحَ ، لَقَدْ اءَتْلَعُوا اءَعْناقَهُمْ إِلي اءَمْرٍ لَمْ يَكُونُوا اءَهْلَهُ فَوُقِصُوا دُونَهُ . ﴿١﴾
ابو محمد " 70 " در اينجا غريب افتاده است . به خدا سوگند ، كه خوش نداشتم قريش ، كشته در زير نور ستارگان افتاده باشند . خونخواهي كردم از بني عبد مناف ولي بزرگان بني جمح از دست من گريختند . آنان براي كاري كه لايق آن نبودند گردن كشيدند ، ولي گردنهايشان شكسته شد و به مقصود نرسيدند . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات