و من خطبه له ع وَ اءَشْهَدُ اءَنَّهُ عَدْلٌ عَدَلَ وَ حَكَمٌ فَصَلَ ، وَ اءَشْهَدُ اءَنَّ مُحَمَّدا عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ سَيِّدُ عِبادِهِ ، كُلَّما نَسَخَ اللَّهُ الْخَلْقَ فِرْقَتَيْنِ جَعَلَهُ فِي خَيْرِهِمَا ، لَمْ يُسْهِمْ فِيهِ عاهِرٌ ، وَ لا ضَرَبَ فِيهِ فاجِرٌ . اءَلا وَ إِنَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ قَدْ جَعَلَ لِلْخَيْرِ اءَهْلاً وَ لِلْحَقِّ دَعائِمَ ، وَ لِلطَّاعَهِ عِصَما ، وَ إِنَّ لَكُمْ عِنْدَ كُلِّ طاعَهٍ عَوْنا مِنَ اللَّهِ سُبْحانَهُ يَقُولُ عَلَي الْاءَلْسِنَهِ ، وَ يُثَبِّتُ الْاءَفْئِدَهَ ، فِيهِ كِفاءٌ لِمُكْتَفٍ ، وَ شِفاءٌ لِمُشْتَفٍ . وَ اعْلَمُوا اءَنَّ عِبادَ اللَّهِ الْمُسْتَحْفَظِينَ عِلْمَهُ ، يَصُونُونَ مَصُونَهُ ، وَ يُفَجِّرُونَ عُيُونَهُ ، يَتَواصَلُونَ بِالْوِلايَهِ ، وَ يَتَلاقَوْنَ بِالْمَحَبَّهِ ، وَ يَتَساقَوْنَ بِكَاءْسٍ رَوِيَّهٍ ، وَ يَصْدُرُونَ بِرِيَّهٍ ، لا تَشُوبُهُمُ الرِّيبَهُ ، وَ لا تُسْرِعُ فِيهِمُ الْغِيبَهُ ، عَلَي ذلِكَ عَقَدَ خَلْقَهُمْ وَ اءَخْلاقَهُمْ ، فَعَلَيْهِ يَتَحابُّونَ ، وَ بِهِ يَتَواصَلُونَ ، فَكانُوا كَتَفاضُلِ الْبَذْرِ يُنْتَقَي ، فَيُؤْخَذُ مِنْهُ وَ يُلْقَي ، قَدْ مَيَّزَهُ التَّخْلِيصُ ، وَ هَذَّبَهُ التَّمْحِيصُ ، فَلْيَقْبَلِ امْرُؤٌ كَرامَهً بِقَبُولِها ، وَ لْيَحْذَرْ قارِعَهً قَبْلَ حُلُولِها ، وَ لْيَنْظُرِ امْرُؤٌ فِي قَصِيرِ اءَيَّامِهِ ، وَ قَلِيلِ مُقامِهِ ، فِي مَنْزِلٍ حَتَّي يَسْتَبْدِلَ بِهِ مَنْزِلاً ، فَلْيَصْنَعْ لِمُتَحَوَّلِهِ ، وَ مَعارِفِ مُنْتَقَلِهِ ، فَطُوبي لِذِي قَلْبٍ سَلِيمٍ اءَطاعَ مَنْ يَهْدِيهِ ، وَ تَجَنَّبَ مَنْ يُرْدِيهِ ، وَ اءَصابَ سَبِيلَ السَّلامَهِ بِبَصَرِ مَنْ بَصَّرَهُ ، وَ طاعَهِ هادٍ اءَمَرَهُ ، وَ بادَرَ الْهُدي قَبْلَ اءَنْ تُغْلَقَ اءَبْوابُهُ ، وَ تُقْطَعَ اءَسْبابُهُ ، وَ اسْتَفْتَحَ التَّوْبَهَ ، وَ اءَماطَ الْحَوْبَهَ ، فَقَدْ اءُقِيمَ عَلَي الطَّرِيقِ ، وَ هُدِيَ نَهْجَ السَّبِيلِ . ﴿١﴾
شهادت مي دهم كه خداوند عادل است و با آفريدگان خود عدالت مي ورزد داوري است كه حق و باطل را از يكديگر جدا مي كند . شهادت مي دهم كه محمد بنده او و پيامبر اوست و سرور مهتر بندگان او . هرگاه كه خداوند بندگانش را دو گروه كرد ، او را در بهترين گروه قرار داد . در تبار او نه زناكاران را بهره اي بوده و نه بزهكاران را جايي . بدانيد ، كه خداوند براي نيكي ياراني قرار داد . و براي حق ستونهايي و براي طاعت ، نگه دارندگاني . شما را به هنگام هر طاعتي از سوي خداوند مددكاري است كه كلمات را بر زبانتان مي نهد و دلهايتان را مطمئن مي گرداند كه در آن اكتفا كننده را كفايت است و شفاجوينده را شفاست . بدانيد كه آن گروه از بندگان خدا كه نگهدارندگان علم او هستند ، آنچه را بايد نگه دارند ، نگه مي دارند و چشمه هاي آن را جاري مي سازند و به ياري ، با هم مي آميزند و به محبت با يكديگر ديدار مي نمايند و جام سرشار به يكديگر مي نوشانند و سيراب از هم جدا مي شوند . ترديد و بدگماني در آنها راه نيابد و غيبت را در ميانشان راهي نيست . سرشت و خويشان چنين است و بر اين حال با هم دوستي مي ورزند و با يكديگر مي آميزند . چونان بذرهاي برگزيده اند كه جداشان كنند و برگيرند و بر زمين بيفشانند . بذري كه خالص بودنش آن را بر ديگر بذرها برتري بخشيده و آزمايشش از هر ناپاك پيراسته است . پس آدمي بايد كه اندرزهاي كريمانه را بپذيرد و پيش از آنكه حادثه در رسد از آن برحذر باشد و بنگرد به روزهاي كوتاه عمرش و درنگ اندكش در سرايي كه بزودي بايد كه واگذاردش و به سرايي ديگرش بدل كند . بايد براي آن سراي كه به آنجا رخت خواهد كشيد كاري كند . خوشا آنكه دلي دارد پيراسته از رذايل كه از هر كه هدايتش مي كند ، فرمان مي برد و از هر كه تباهش سازد دوري مي جويد و به راهنمايي كسي كه ديدگانش را بينا ساخته به راه سلامت رسيده است و اطاعت از كسي را كه راه هدايتش نموده ، شعار خود ساخته و پيش از آنكه درهاي هدايت بسته گردد و وسيله هايش منقطع شود ، به سوي آن شتابد . در توبه ، به روي خود گشاده خواهد تا گناهانش را بزدايد . چنين كسي بر سر راه است و راه روشن هدايت پيش پاي اوست . ﴿١﴾